van de Herten. 105 



De Heer Linimeus heeft in zyn Werk, datj^ FDSEL# 

 hy Flora Lapponica noemt , ecne omftandige be- XXXIII. 

 fchry ving gegeven van de Levenswyze der Fin- * Ioofd- 

 en Laplanderen ; waar van ik , om dat zy de * 

 voordeden, die deeze Volkeren van de Ren- 

 dieren hebben , klaar voor oogen fielt , korte- 

 lyk zal fpreeken. 



De Laplanders , zegt hy , kennen de Jigt niet: Levens- 

 zy zyn, 't geheelejaar door, vlugenfterk. Ikf Dan,er ^ cr 

 heb, met verwondering , onder hun , Beftevaars ren . 

 van over de zeventig Jaaren hunnen Hiel , zon- 

 der eenige vermoeijing, in hunne Nek zien leg- 

 gen ; even als de jonge Kinderen fömtyds kun- 

 nen doen. Zy verduuren de allerhardftc Koude , 

 moetende in de Bofichen zwerven met hunne 

 Troepen Rendieren , niet alleen over dag , maar 

 geheele Nagten in 't midden van den Winter s 

 want deeze Beeften komen in geen Stallen, en 

 eeten dicstyds niets dan Mos. Men ziet geen 

 barden in hunne Voeten , fchoon zy geen Kou- 

 fen draagen. Om zig voor de Koude te be- 

 fehutten, hebben zy Broeken aan, die hun tot 

 op de Hielen hangen, en zeer dunne Schoenen, 

 alles gemaakt van de Huid der Rendieren, waar 

 van het Hair naar buiten is gekeerd. Zy vul- 

 len hunne Schoenen , zo wel als hunne Wanten, 

 met zeer fyn gefneeden Hooy, dat hunne Han- 

 den en Voeten warm houdt. Ik ken geen vrees- 

 agtiger Volk; zy trillen op 't minfte geraas en 

 vallen in flaauwte als de Vrouwtjes. Een Don- 

 derflag doet hun van fchrik byna verft y ven : 

 1 df.euiu stu*. G 5 als 



