van de Herten. 119 



woonlyk , uitgenomen die gefneeden zyn , wel- j t Afdrel, 

 ke fomtyds den Ouderdom van veertien, of zes- XXXIIL 

 tien Taaren op 't hoogft, bereiken. Van de tam- Hoofd- 



STUK 



me Rendieren kan dit met zekerheid geweten 7 , '* 



, . „. . . , . Rendier* 



worden , dewyl de Eigenaars hun ieder by naa- 



me kennen en onderfcheiden , even als de Boe- 

 ren in ons Land hunne Koeijen. Gefneeden zyn- 

 de leggen zy de Hoornen jaarlyks af, en krygen 

 nieuwe, gelyk de Herten. Gemeenlyk, egter, 

 worden zy van de Laplanderen , eer zy tot dien 

 Ouderdom komen , geflagt ; en de meefte Bul- 

 kal vers nog zeer jong gefneeden. In September 

 is 't de Bronstyd der Rendieren , wanneer hunne 

 Hoornen vervellen. Hunne togtigheid is zo groot, 

 en put fomtyds de kragten zodanig uit, dat zy 

 het bederven moeten. Het Wyfje draagt drie- 

 ën-dertig Weeken , zo dat zy gewoonlyk in de 

 Meymaand kalft , werpende twee Jongen te 

 gelyk. 

 Men heeft , in eenige deelen van Lapland, Vangft 



reeds alle wilde Rendieren tam gemaakt of uit- <*" wik!e 

 .j j . , . , ^ . ,„ Rendieren» 



geroeid ; zo dat er in de Gebergten , welke 

 bewoond worden , weinig meer te vinden zyn ; 

 doch in die van Dalekarlie zwerven zyby troe- 

 pen van wel honderd teffens. Om de wilde, 

 die wel eens zo groot als de tamme zyn, en 

 harder van Huid, te vangen, wordt van de Lap* 

 landers deeze lift •gcbrnikt: zy (lellen 'er , in de 

 Bronstyd, tamme Wyfjes aan ten toon, die 

 van dezelven befprongen worden, en dan veel- 

 tyds een derde foort van Rendieren , welke fter. 

 ldïei. msïvK» H 4 ker 



