VAN DE H E K T E N. 133 



êe Hoornen , die meer naar Elands- dan naar f, Afdeel. 

 Hertshoornen gelyken-: zynde van den Kop af XXXIII. 

 reeds plat, en verbreedende naar het end toe , h °o*d- 



■ 1 1 • • r • ■* 1 r ■ STUK " 



doch niettemin getakt of met uititeekende ipit- ^ , 

 fen gewapend aan den agterrand , en fomwylen 

 ook van vooren. Het eerfte Gewey van hec 

 Damhert vertoont zig, even als in 't Hert, niet 

 voor het tweede Jaar en dan beftaat het flegts 

 uit twee Spieflen. Op het derde Jaar heeft ie- 

 der Hoorn twee takken voorwaards, deneenen 

 digt by de Kruin, den anderen ver naar boven, 

 en dan beginnen de punten, aan den rand, ook 

 uit te botten, die in de volgende Jaaren langs 

 hoe grooter worden. Naar maat-e dat het Beeft 

 ouder wordt, zyn de Hoornen breeder , langer, 

 met een grooter getal van fpitfen voorzien , en 

 dieper uitgefneeden : zy hebben ook zigtbaarer 

 oneffenheden , doch zyn zo kennelyk niet ge* 

 paareld noch gegroefd als de Hertshoornen , 

 uitgenomen In zeer oude Beeflen. De langte 

 deezer Hoornen is fomtyds over de twee Voe- 

 ten , en men heeft 'er gezien die negen fpitfen 

 of takken hadden. 



Ik weet niet , of ik tot deeze Soort , of tot Schop- 

 de Herten, brengen moet de genen, welken de Hetr- 

 Duitfchers noemen ScbauffeUHirfcb , dat is 

 Schop Hert, om dat de Hoornen van boven uit- 

 loopen in een foort van Schoppen. Immers, 

 volgens de Kentekenen, die de Heer Lijnreus 

 tot onderfcheiding opgeeft, zouden zy tot de 

 Damherten behooren ; dewyl de Hoornen aan 



I. Dlit. III Stuk* I 3 't 



