146 Beschryviso 



L AFDEEi.het Beeft zo veel aandoening hadt, dat het als 

 XXXIII, dood nedcrviel. De Jaager, 'er digt by zynde, 

 Hocfd- fprong toe en vatte het by een Poot ; maar de 

 STV £ Rhee, eensklaps zyn Gevoel en Kragten weder- 



krygende , fleepce hem langs den Grond meer dan 

 dertig Schreeden in het Bofch ; fchoon fret een 

 zeer fterk Man ware. Eindelyk, zegthy, toen 

 men hetBeeft met eenMes den doodfleek hadt ge. 

 geven , zagen wy , dat het geen andere Kwetzuur 

 van den Kogel had, dan aaaden Hoorn. Doch 

 de Rhee behoeft niet voor het fteeken der Mug- 

 gen te vreezen in zyne weeke Hoornen, gelyk 

 de Herten ; om dat hy in de Winter die ver- 

 wiffelc. Ook ziet men , dat hy minder zorg- 

 vuldig is , om het floot en mee dezelven tegen 

 de takken der Boomen te vermyden. 

 DeRooze* * n * iet Hert , Damhert en Rhee , heeft het 

 op't Hoofd. Voorhoof dsbeen twee UitwafTen , op welken het 

 Gewcy draagt. Deeze twee Uitpuilingen van 't 

 Been , beginnen op de vyf of zes Maanden 

 eerft te groeijen, en komen in 't kort tot haa- 

 ren vollen wasdom ; maar, wel verre van zig nog 

 meer te verheffen , naar maate het Beeft ouder 

 wordt , verlaagen zy van jaar tot jaar , zodanig 

 dat de Roozen, in een oud Hert of Oude Rhee, 

 zeer digt op het Voorhoofdsbeen leggen , welks 

 UitwafTen dan zeer breed en kort geworden zyn. 

 Dit is zelfs het zekerde Kenteken 5 waar aan 

 men den Ouderdom ontdekt in alle deeze Bees- 

 ten. De Kruin niettemin wordt breeder en de 

 Roozen grooter, hoewel de langte der Hoor- 

 nen 



