van jde Herten, rji 



niet. Maar het grootfte verfchil beftaat in de i M Afdeel, 



Hoornen , die ongelyk kleinder zyn , hoewel ook . XXXIII. 



eénigermaate Takkig , of niet Punten gewapend , ****>¥?.- 



sttk. 

 en dieper gegroefd , doch niet zo zigtbaar ge- 



paareld , ais de Hertshoornen. Men heeft 'er 

 gezien met tien punten , of Enden, gelykmenze 

 in 't Hoogduitfch noemt , aan ieder Hoorn , 

 doch dit is zeldzaam. In Duitfchland is 'er een 

 gefchooten , wiens Hoornen ieder aan den Wor- 

 tel dubbeld waren , te famen met agt Pun- 

 ten (*). 



Op 't allernaauwkeurigfte onderzoek , dat de inwendige 

 Heer Daübenton van de Ingewanden deedt , deeïCi, « 

 heeft hy naauwlyks eenig aanmerkelyk ver- 

 fchil, tuffchen die van de Rheen en Herten, 

 kunnen befpeuren. Hy vondt ook ih 't Hart 

 van een Rhee een dergelyk Beentje als in dat 

 der Herten , twee derde Dtiims lang , doch op 

 de plaats van 't kleine Beentje was maar een 

 hard Kraakbeen, gelyk in het Damhert. De 

 Zeeg heeft vier Tepels, gelyk de Hinde, een 

 Duim van elkander af geplaatft. Het end vaa> 

 de Schaft was in de Rhee zo klein, dat oien niet 

 onderfcheiden kon, of het als een Beursje toe- 

 getrokken ware, gelyk in de Herten. Zie hier 

 nog de Byzonderheden , welken hem in 't ope- 

 nen van een bevrugte Zeeg voorgekomen zyn. 



Men vondt in ieder Hoorn van de Lyfraoe- veVmot 

 der een Vrugt, welker Vliezen als in elkander in de Baar- 



moeder» 

 ichee- 



(*) Nova Aft* Phyfico-Mtdic*. Tom. I. Tab. 1II % 

 I. Deku 111 Stuk. K 4 



