286 Beschr-yvijto 



I. Afdeel. demie der Weetenfchappen van Parys vertoond 



XXXVI. heeft (*> 



Hoofd- jj et waren je Herfenen van een Os , zoda- 



H Brciri nig verfteend , dat zy de hardheid evenaar- 



verileend. den van een Keyfteen, zynde opfommigeplaat- 

 fen alleen eenige weeke en fpongieufe zelfftan- 

 digheid overgebleeven. Het Ruggemerg, on- 

 dertuffchen 9 zo wel als de Zenuwen , die on- 

 der uit het Bekkeneel» gaan , halden haaren na- 

 tuurlyken fëaat behouden. Het Agterbrein was 

 ook verfteend ; het dunne Herfenvlies insgelyks, 

 en de geheele Klomp fcheen zo verward , dat 

 men moeite badt om de Deelen te onderfchei- 

 den. Inmiddels was deeze Os zeer vet , en zo 

 fterk , dat hy , toen de Vleefchhouwer hem 

 dooden wilde , tot viermaal toe den dans ont- 

 fprong : een aanmerkelyke omflandïgheid , de- 

 wyl het eenigfle voorbeeld, 't welk hier mede 

 gelyk ftaat, gevonden wordt in 't Werk van 

 Bartholinüs ; zynde van een Os in Sweeden 

 gedood, doch die zeer mager was enkwynende 

 fcheen. Valisnieri, egter, heeft dit ftuk, in 

 een byzondere Verhandeling, naauwkeurig on- 

 derzogt, en duidelyk beweezen , dat 'er nooit 

 ^en waare Verfteening van het Brein in levendi- 

 ge Schepzelen heeft plaats gehad , maar dat het 

 waare Brein onder een Steenagtige Klomp ver- 

 holen zy geweeft (f). 



Die 



(*) VHipr. de V^Acad. Royale des Sciences , de 1'An. 



(f) Dell Cerv* de Bw impietrite* Hall. PrsL ^€ca» 

 iem* Vol. II, p- 2$* 





