338 Bf. SCHRYVINO 



| eAFDFEL hun voornaamfte beftaan hebben. Zy gebruiken 

 XXXVII. ten dien einde fomtyds twee Kogels, die aan de 

 Hoofd- enden van een Lederen Riem vaft zyn, en, op 

 hunne tam gemaakte Paarden gezeten , weeten zy 

 de wilde Paarden zo naby te komen , dat zy 

 hun de Kogels om de Becnen kunnen funge- 

 ren , als wanneer dezelven een foort van Strik 

 maaken v en dus worden zy de Paarden meefter 

 (*). De Heer de la Salle zag 'er, in 't 

 laatfte der voorgaande Eeuw, in Noord- Ame- 

 rika, naby de Baay van St. Louis, die in de 

 Velden gingen weiden 3 en zo wild waren 

 van aart , dat men hun naauwlyks naby komen 

 konde. 

 Op Sr. Een ander Schryver verbaalt (f), dat men 

 Domingo. j^^t|r<^ op 't Eiland St. Domingo troepen ziet 

 van vyf honderd Paarden , die by elkander gaan 

 weiden. Wanneer deeze een Menfch gewaar wor- 

 den , bly ven zy altemaal ftil ftaan : een hunner 

 nadert tot zekeren afftand, fnuift met de Neus- 

 gaten, neemt de vlugt en wordt van alle de an- 

 deren gevolgd. Hy voegt 'erby, niet te wee- 

 ten , of deeze Paarden ontaard zyn door wild 

 te worden, maar dat hy dezelven zo fraay van 

 Geftalte niet gevonden had, als de Spaanfchen, 

 fchoon zy zekerlyk van dat Ras waren. Zy heb- 

 ben , zegt hy , den Kop zeer dik zo wel als de 



Bee- 



(*) Egt Verhaal van den Reistogt van Anson. Detfr. 

 575-4. bl. 367. 



(f) V Hij}, des lAvanturiersFlihuftieirs , par OEXMELIN. 

 Paris, ió86, Tom. I- pag. 110, & xxi. 





