van de Paarden. 341 

 loopt van zynen Meefter, en zelfs naar Huis i#Afdebu 

 fchynt te verlangen , zoekende zelf zynen Stal XXXVIL 

 en Weide op, inzonderheid wanneer het door Hoofd- 

 't loopen of door den Arbeid is afgemat. In STÜK# 

 een Bofch verdwaald zynde geeft het, door-zyn 

 hinniken , het verlangen naar het gezelfchap 

 van den Menfch te kennen. 



De Ruinen en Merrie n hinniken zo menig- Her hia. 

 vuldig niet als de Hengften, ook hebben zyde niken ot 

 Scem minder zwaar en grof. In alle Paarden 

 kan men vyfderley foort van Geluid onderfchei- 

 den , naar het verfchil der aandoeningen. Het 

 hinniken van vrolykheid laat zig taamelyk ver 

 hooren : het klimt op en eindigt met fcherper 

 Klanken : het Paard flaat tevens ageer uit, doch 

 tragt niet te fchoppen. In het hinniken van 

 verlangen , 't zy naar een Merry of naar zyn 

 Meefter of naar zyn Seal en Weide, flaat het 

 niet, en de Stem, die ook ver klinkt, eindigt 

 met zwaarder Toon. 't Geluid , dat hetzelve 

 vergramd zynde maakt , is zeer kort en fcherp, 

 het flaat en fchopt middelerwyl geweldig. De 

 vreeze doet het briefchen met een korte doch 

 grove Stem , die als uit de Neusgaten komt , en 

 naar het brullen van een Leeuw gelykt. Het 

 grunniken van Pyn of Smerte gefchiedt met de 

 allergroflle Stem , by tuflfchenpoozingen der 

 Ademhaaling , en gelykt meeft naar fteenen of 

 fnorkep. De Stem deezer Dieren wordt , gelyk 

 in de Menfchen , grover , als zy de bekwaam- 

 heid krygen tot Voortteeling. Men merkt aan, 



fcfipBi* ihstuk. Y 3 dat 



