34& B E 5 C H R Y V I N G 



LAFDEEL*dat die Paarden $■ welke meed hinniken , vooral 

 XXXV lï. uit vrolykheid en verlangen, de beften zyn. 

 Hoöfp- ]y| en k an van het naturel en de gefteldheid 

 '*' , deezer Dieren oordeel vellen uit eenmeuitwen- 



Gebreken ° . 



van een dige Kentekenen. Wanneer een Paard zyne 

 i^ard. Ooren, beurdings, 't een voorwaards het ander 

 agterwaards keert, zal het doorgaans vergramd 

 of kwaadaartig zyn. In 't loöpen moeten zy 

 die met de punt voor uit hebben ; doch , eenig 

 geluid hoorende, keeren zy dè holte naardien 

 Jcant , en > als zy op de Rug of op 't Gat ge- 

 flagen worden, naaragteren. De Paarden, wien 

 de Öogen diep ftaan , of die het een kleiner 

 hebben dan het ander , zyn gemeenlyk flegt van 

 Gezigt. Een Rypaard moet de Schouders plat * 

 beweeglyk en niet zeer hoog hebben, daarde- 

 zelven in een Trek- öf Wagenpaard , in tegen, 

 deel , hoe zwaarder , ronder en Vleeziger , hoe 

 beter zyn. De langte der Beenen behoort even- 

 redig te zyn tot de grootte vanhetLyf : als de 

 voorden te lang zyn , ftaat het niet vaft op de 

 Pooten , als zy te kort zyn is het zwaar in de 

 hand. Dit laatfte gebrek hebben de Merriën 

 meeft, en de Hals is dikker in de Hengften, 

 dan in deeze of in de Ruinen. 

 Kèntéke- Een der weezen tlykfte zaaken^ die men ken- 

 nen van nen moet ■ j s $ Q Ouderdom. De bude Paarden 



dészfclrs 



Ouderdom, hebben veeltyds holle ringen om de Oogen* 



maar dit Kenteken voldoet niet , dewyl jonge 



Paarden , die van oude Hengften geteeld zyn , 



het zelfde hebben. Aan de Tanden kan men> 



met 



