van de Paarden. 34.5 



De Gang van het Paard heeft iets verhevens, j t Afdebl. 

 't welk men in weinig andere Viervoetige Die- XXXVIL 

 ren vindt , en , daar het een dubbel getal van HooFD - 



STUK» 



Beenen heeft, by den Menfch te vergelyken, Gang van 

 is 'er ook een dubbele verfcheidenheid in der- ' l Paard 

 zelver beweegingen. Geen wonder dan , dat de 

 Schilders en Beeldhouwers veel moeite hebben 

 gehad , om het keurig Oog in deezen te voldoen. 

 De geleerde Heer Borelli merkt aan , dat de 

 oude zo wel als de hedendaagfche Konftenaars, 

 in hunne Marmeren en Metaalen Beelden, daar 

 omtrent groffelyk hebben misgetaft , door altoos, 

 in loopende Paarden , de twee Voeten, die fchuins 

 tegen elkander over ftaan , opgeligt te vertoo- 

 Tien: hy beweert, dat het Dier, in 't gaan, 

 altyd op drie Pooten fteunt. Doktor Desagü- 

 liers heeft geen zwaarigheid gemaakt, om dit 

 Gevoelen te omhelzen, 't welk van den Heer 

 Boürgelat in Paarden , die een zwaaren Laft 

 moeten voorttrekken of draagen , wel toegedaan , 

 doch in de genen , die vry en onbelemmerd loo* 

 pen, ontkend en tegengefproken wordt (*). 

 Zie hier , wat de Heer de Büffon dienaangaan- 

 de zegt. 



De Viervoetige Dieren brengen in 'tloopen, De Stap a 

 doorgaans, één der Voor- en één der Agterbee- Q T f en 

 nen, te gelyk, naar vooren. Als het regter 



Voor- 



(*) Mem. de Mathem. O* Vhyfiqae. Tom. III. Paris 

 1760. p. 531- 580. Zie ook het VIL D&rl det ïli$gë* 

 zegte Verhandelingen^ 



J,Peei. IIISiuk, Y 5 



