vaë de Paarden. 347 



niet meer dan twee Tyden plaats hebben met l Aydzèu 

 ééne tuffchenpoozing. Ook worden 5 in de Draf, XXXVIÏ, 

 de refter Voor- en flinker Agtervoet , als mede HoOF3> 



STUKs. 



de flinker Voor- en regter Agtervoet, te gelyk 

 neergezet. In de Galop zyn doorgaans drie 

 Tyden: doch, aangezien in deeze beweeging * 

 die een foort van Sprong is, de voorde deeleii 

 van het Paard zig in den beginne niet op zig 

 zelf beweegen , maar gezamelyk voortgedreeven 

 worden door de kragt der Heupen en der ag- 

 terfte deelen ; zo moet , indien , van de twee 

 Voorbeenen, het regter meer voortgaan moet 

 dan het flinker, vooraf het flinker Agterbeen 

 op den Grond ruften, om tot Steunpunt te die- 

 nen van deeze voortfchietende beweeging, en 

 dus is 't het flinker Agterbeen , 't welke den 

 eerften Tyd maakt van beweeging % vervolgens 

 ïigt zig het regter Agterbeen op \ te gelyk met 

 bet flinker Voorbeen , en deeze vallen in een 

 zelfden tyd op den Grond, daar het regter 

 Voorbeen, dat een oogenblik na het flinker 

 Voor- en regter Agterbeen was opgeligt , WÉ 

 ïaatflen ook op neergezet wordt. Dit maakc 

 den derden Tyd , en dus zyn 'er, in de Galop , 

 drie Tyden met twee tuffchenpoozingen. In da 

 fcerfte van deeze tuffchenpoozingen als de be* 

 weeging met fnelheid gefchiedt, is 'er een oo- 

 genblik , dat de vier Pooten te gelyk van den 

 Grond zyn opgeligt* zo dat men de vier Hoef- 

 yzers op het zelfde tydftip kan zien. Wanneer 

 het Paard buigzaam is van Leden en glad van 



I. Deel. III. Stuk» Ge- 



