van de Paarden, 369 



en in dat Saizoen laat men de Merriën fpringen 3 ^ afdeel. 

 neemende zorgvuldig inagt, om haar, zo dra XXXVIL 

 zy befprongen zyn, koud Water van agteren Hoofd- 

 pp 't Lyf te gieten. Als de Voorzomer is ver- 

 loopen, haalt men de Paarden uit het Land, en 

 geeft hun, al den overigen tyd van 't Jaar , Gras 

 noch Hooy, en zeer zelden Stroo te eeten; 

 zynde Gerft aldaar hun eenigfle Voedzel. De 

 Veulens worden de Maanen afgefneeden , zo 

 dra zy een of anderhalf Jaar oud zyn , op dat 

 die langer mogen worden en dikker van Hair; 

 men begintze te beryden, wanneer zy twee of 

 op 't hoogft twee en een half Jaar bereiken. 

 Dagelyks blyven de Paarden der Arabieren , als 

 zy 'er niet mede uit zyn , gezadeld en getoomd 

 ftaan aan den ingang van de Tent. 



Dit Ras van Paarden heeft zig uitgebreid in p erfiaan» 

 Barbarie, by de Mooren, en zelfs onder de Turkfche, 

 Negers aan de Rivier van Senegal, alwaar de 

 Vorften of Heeren des Lands 'er eenige hebben , 

 die zeer fraay zyn (*), en zy draagen 'er zo 



veel 



(*) In de lAlgemeene Befchryving der Reizen, vind 

 ik aan 't end van 't XVII. Hoofdft. in 't Vierde Deel, 

 bladz. 528, aangemerkt, hoe 't liet groot gebrek van deeze 

 Péérden, genaamd Barbarysche Peerden, tuflchen de 

 Rivier van Senegal en de Gambia, is, dat zy geenen mond 

 hebben. Hoewel deeze uitdrukking eenigermaate kan 

 worden gebillykt , doordien men in de wandeling fpreekt 

 van Paarden die geen Bek hebben ; zo luidt dezelve doch 

 zeer vreemd, en zal van weinigen regt ver liaan worden: 

 ook fchyni ze my de eigentlyke Vertaaling niet te zya 



bD&*u IliSïwK. Aa van 



