vak de Paarden. 375 



doen, en 't geringe Voedzel, dat men huni.AFDEEt. 

 geeft, doetze wel dra vermageren. Onder 't XXX VII. 

 loopen neemen zy dikwilseen mond vol Sneeuw, ^^^ 

 en zo dra men ze, ter beftemder plaats geko- 

 zynde , ontfpannen heeft , rollen zy over de 

 Sneeuw , gelyk anders in 't Gra?. Ook zyn zy 

 in ftaat, om, zelfs in zeer zwaare Koude, de 

 Nagt, zo wel op de Werf, als in de Stal of 

 Schuur , door te brengen. Als de Winter wat 

 lang duurt, zo dat de Voorraad op raakt, dan 

 "moeten zy 'er op uit, om Voedzel te zoeken 

 op een plaats, daar de Sneeuw een weinig be* 

 gonnen is te fmelten. 



Onder dit alles is de Lighsamsgefiake der Lfohaaras- 

 Paarden zeer weinig verfchillende ; hoewel ik geitalre, 

 erken , dat 'er ten opzigt van de Kleur meer Ver- 

 fcheidenheden in zyn, dan waarfchynlyk in ee- 

 nig ander Geflagt van Dieren en ten minfte zo 

 veel als onder de Honden. Van hoedanig eene 

 Kleur het Lyf ook zy, de zodanigen, die de 

 Pooten, Maanen en Staart, zwart, of donker- 

 der dan die Kleur, hebben, worden voorde 

 fraaiften gehouden. Een witte Ster op 'c Voor- 

 hoofd geeft ook veel aanzien aan een Paard, 

 Doch ik zal my niet inlaaten, om defchóonhe, 

 den of gebreken deezer Dieren , ten opzigt vaü 

 de Geftalte, eö van 't Gebruik, dat men 'er 

 van maaken wil, in 't breede aan te wyzen. 

 Een Schryver der Natuurlyke Hiftorie kan niet 

 treeden in alle Byzonderheden , die de Lief. 

 hebbery uitmaaken van allerley flag van Men» 



ï. Deeu 111. stuk* Aa 4 fchen; 



