van de Paarden. 379 



Paard kan zyn (*). Derhalve fchynt men zulks L Afoeel 

 veeleer te moeten afleiden van de diepe legging XXXVIL 

 van de Maag, zodanig dat 'er de Buikfpieren Hoofd- 



STUÏ r 



niet op werken kunnen, of van derzel ver plaat- 

 zing, met den Bodem niet naar de Buïkfpieren 

 gekeerd, maar naar het Middelrift, 't welk te- 

 vens in dit Dier, naar evenredigheid, zwakker 

 is dan in de Menfch, 



Een andere byzonderheid heeft men , door Wonnen 

 de Ontleeding, in de Paarden ontdekt: te wee. !ndeMa % 

 ten , dat zy in de Maag een foort van Wormen 

 hebben , die langwerpig rond zyn of eeriiger- 

 maate Kegelvormig, van verfchillende grootte 

 en kleur. De Heer Daübeiston heeft 'er tot 

 seshonderdzeftig geteld in ééne Maag, en bo- 

 vendien verfcheidene aan 't Fondament, maar 

 hy vondt 'er geen in het geheele Kanaal der 

 Darmen. De kleinfteg waren een vierde Duima 

 lang en hadden omtrent een derde van die dik- 

 te: de grootften waren agt Liniën of twee der- 

 de Duims lang, drie Liniën breed en twee Li- 

 niën dik: eenigen hadden een geelagtjgekleuf, 

 anderen een roodagtige, inzonderheid de klein- 

 ften. Hun Lighaam is geringd, van agteren 

 dik , van vooren fpits uitloopende met twee 

 haakjes , waar mede zy zig hegten in den Dons-? 

 rok van de Maag , daar zy fbmtyds gaten in 

 maaken , die 'er het Vuur in veroorzaaken. De 



mees- 



(*) Haller ^4nnot* in Tr*l. *AmA* Boekh. Vol. I. 

 p. 319. 



1. DKEt, Hl Stuk. 



