Rivï er- of Ze e- Pa ard. 409 



Vuur zeer bang zyn. Somtyds verraffea hun i.Afdeel, 

 de Jaagers, wanneer zy te flaapen leggen in deXXXVüL! 

 Rietboflchen , 't welk men gewaar wordt aan HooF °- 



STUK» 



hun ronken- dan worden zy 'er gemakkelyk 

 meefter van; doch zy kunnen dit Dier niet te 

 voorzigtig naderen , dewyl het minde Geraas 

 hetzelve wakker maakt. 



Op de Nyl fchynt een andere Manier in ge- Manier 

 bruik te zyn , die minder gevaarlyk is en zeer ^ ei y * 

 vernuftig. Men weet dat de Rivierpaarden gre- 

 tig zyn naar den Wortel van zekere Waterplant» 

 die zeer dik is : hier in fleeken de Viflchers een 

 zwaare Yzeren Bout , die aan een Touw vaft is, 

 en dus een foort van Hoek maakt , v/elke zy 

 uit een Schuit nederlaaten en voortfieepen langs 

 den bodem der Rivier. Het Dier flokt dikwils 

 den Wortel met den Bout in , waar door 

 het vaft raakt , en dan tragten zy hetzelve , 

 door te trekken aan dit Touw , allengs af te 

 matten , terwyl het , in de grootfte verwoed* 

 heid , alles doet , wat mooglyk is , om zig los 

 te worftelen. Somtyds komt het boven Water 

 en brengt de Viflchers in groot gevaar, die dan 

 het Dier met hunne Lenfen tragten af te maa« 

 ken. Gemeeulyk wordt het op deeze manier 

 overweldigd : want de helderheid van 't Water 

 doet veel , om , dewyl het Dier niet zwemmen 

 kan, te maaken, dat het niet by of omtrent de 

 Schuit boven kome. Somtyds wordt ook , ten 

 dien einde, met twee Schuiten, die ieder eeo 

 £/yn hebben aan 't zelfde Aas , gcvifcht. 



-I. Deel, III. Stuk* Cc 5 Het 



