426 Beschrïving van dek 



LAFDEEL.doch die bevonden werdt zeer ftinkende te zyn, 

 XXXIX* De Zee-Eenhoorn , welken Wormius in zyn 

 Hoofd- K a bj net befchryft , hadt de langte van twaalf 

 Ellen; Vinnen en een Staart als de Walvis- 

 fchen ; de Huid glad , zonder Schubben en bleek 

 van kleur ; twee Vleezige bulten op 't midden 

 van de Rug; veel Spek onder de Huid; een 

 opening of Spuitgat agter op den Kop ; twee 

 Oogen in 't Voorhoofd, zynde een weinig klei- 

 ner dan die der Osfen, den Kop zeer klein naar 

 het Lyf te rekenen ; geen zigtbaare Neusgaten. 

 De Tand 9 die ter flinkerzyde van den Snoet 

 uitkwam , hadt de langte van drie en een vier- 

 de Ellen, doch was aan 't end afgebroken. 

 Voorts hadt hy geen Tanden meer ; de Boven- 

 kaak ftak over de Onderkaak heen. Een lap 

 van de Huid , afgenomen van 't Bekkeneel , hadt 

 een zwartagtige kleur, weinig dikte, doch was 

 niettemin zeer taay. 

 Eesboorn- De meefle Hedendaagfchen hebben van dit 

 Hambur Schepzel, 't welk zekerlyk de Ouden onbekend 

 io'rjaar geweeft is, gefchreeven op 't berigt van ande- 

 * 7 $ 6 ' ren, en fommigen houden 'er, om die reden, 

 een diep flilzwygen van. Derhalve is het gene 

 ons de Heer Anderson, een Ooggetuige , daar 

 van inzyne Natuurlyke Hiftorie meldt , temeer 

 merkwaardig. Men bragt 'er een 5 zegthy, in 

 zyn geheel te Hamberg, in de Maand February 

 des Jaars 1736. Deeze Vifch was met een 

 hooge Zee op de Elve gekomen, en met de 

 Ebbe op 't Strand vaffc geraakt , alwaar hy, 



ichrik. 



