ËERSOÖR N-V 1 S C Kt, 429 



van dien Hoorn gebruikmaakt, om een foort j # Afdeed 

 van Wier, mee Bladeren van Gras , dat uitge- XXXIX. 

 fpreide Wortelen heeft, daar mede uit den Hoofd- 



STUK 



Grond te wroeten. Zy verbeelden zig, daaren- 

 boven , dat dit Schepzel geen Vifch of derge« 

 ïyk Voedzel nuttige, en hunne groote reden is* 

 dat hetgeen Tanden in de Bek en maar eea 

 naauw Keelgat heeft: doch zy bedenken niet, 

 dat zodanige Bladen en Steelen , doorgaans taay 

 en Lederagtig, veel meer de Vermaaling der 

 Tanden behoeven zouden * dan Vifch of derge- 

 lyk Gedierte, om in de Maag van den Een- 

 hoorn- Vifch de Verteering te ondergaan. Hie* 

 rom zal ik, zo lang 'er geen duidelyke blyken 

 worden voortgebragt van deeze Levens wyze, 

 veeleer geloof Haan aan 't Gevoelen der Groen- 

 landeren, die meenen, dat hy op dergelykefe. 

 lekten aaze als de WalviiTehen. Immers, hief 

 van kan, met grooter waarfchynlykheid , het 

 bloedige Gevegt , tuflehen deeze monftreufe 

 Zeefchepzelen , afgeleid worden , en het denk- 

 beeld , dat die uitfteekende Tand aan den Vifch 

 cot zyne verdediging gegeven zy , wordt daar 

 door bekragtigd. 



Een andere Vraag , die zig natuurlyk open- Twee» 

 baart, is, hoe het bykomt, dat deeze Tand ^SS? 

 of Hoorn niet regt in 't midden , maar aan de 

 eene zyde van den Kop of Snoet, geplaatftzy. 

 Men kan die Vraag gemakkelyk oploffen * de- 

 wyl men weet , dat 'er zodanige Viflchen ge- 

 vonden zyn met twee Tanden of Hoornen, Ia 



1, Bmu* III. Stvs. de© 



