W A L V I S S C H E N, 497 



tnén, den Vifch aanftonds verflikken, en danLAFPSËi* 

 fleepen hem de Wilden met hunne Booten naar XXXX. 

 Land, 't Is egter in de Weftindiën niet onge- S ^ L °° Fi> 

 woon, de Walvifichen, gelyk in Groenland > 

 met Harpoenen te vangen* 



Aan de Kaap der Goede Hope komen ook Wal*?*. 

 fomwylen Zee-Schepzels van dit Geflagt, K^ de Raap 

 ken de Hollanders Noordkaapers noemen, ande- 

 ren Grampus. Men zag 'er , zegt Kolbe , in 't 

 voorfte deezer Eeuw, in de jaaren 1707 en 

 1 709 naamely k, twee aan 't Strand gefpoeld, waar 

 van deeenvyftig, de ander vyf-en- veertig Voe* 

 ten lang was. Men vondt den eerftgemelderi 

 in de Tafelbaay 5 den anderen in Baay Fals. Zy ' 

 waren beiden donkerbruin van kleur, hebben- 

 de Kaakebeenen van agttien Voeten lang en om- 

 trent dertien Voeten breed, doeh zonder Tan- 

 den ; waar uit bïykt , dat het geene Kazilotten 

 zyn geweefL Hunne Kaakebeenen * met een 

 zeer taaije Huid bekleed , waren Yzerhard. Ds 

 Oogen vertoonden zig niet grooter dan die van 

 een Paard, maar, toen zy uit den Kop gehaald 

 werden, bevondt menze als een Menfchcn* 

 Hoofd. Boven ieder Ooghol hadden zy een 

 wyd Gat, waar door het Water, van deezc 

 Viflchen, met groot geweld werdt ukgefpoo* 

 ten. De Tong van ieder woog omtrent zes- 

 honderd Ponden , doch het Keelgat was zo eög » 

 dat 'er de Hand naauwlyks in kon. Zy hadden 

 twee Vinnen beneden den Kop , en de Staart 9 

 die zeer breed was, liep halfmaanswyze uit, 



1. Dell. III. Stlk. Ü jj$ 



