Kenmer 



502 Beschryving van de 



J. Afdrel. Cacbalots , welke benaaming, afkomftig van de 

 XXXXI. Biskaijers, in 't Nederduicfch Kacbelottenisover- 



JÏOOFD- _ ■ ■ . 



STük. genomen , en Kazilotten uitgeiproken wordt (*) ; 

 hoewel men ze ook Potvijfcben of Pot- IValvis- 

 Jchen y wegens de dikte van den Kop, gewoon 

 is te noemen , en fomtyds , op 't Hoogduitfch , 

 Pots-Wahl. 



De Kenmerken van den Kazilot, die hem 

 van den Walvifch onderfcheidcn , zyn , volgens 

 den Heer Brisson, dat hy in de Onderkaak 

 Tanden heeft, en in de Bovenkaak hollen om 

 deeze Tanden in te neemen. Linn^eus voegt 

 •er by ,dat hy in.de Kop, of in 't Voorhoofd, 

 maar eén Buis of Blaasgat heeft en de Wal- 

 vifch een dubbelde Buis of twee Gaten, 't 

 Schynt dat in de plaatziqg van dit Gat eenmer- 

 kelyk verfchil zy; dewyl fornmigen het, vol- 

 gens Brisson, in de Nek hebben, anderen in 

 *d£ Snoet. 

 Soorten. De voornaame onderfcheiding der Kazilotten, 

 zo wel als der Waiviflchen , is, volgens hun 

 beiden, dat eenigen een Vin op de Rug heb- 

 ben, behalve u nne twee Zwemvinnen, gelyk 

 de Vinvifch ; anderen deeze Vin ontbeeren, 



Bris- 



(*) Oneindig, byna, is het verfchil der Spelling van dit 

 Woord ♦ 't welk fornmigen Cachelot , Cagelot , en , op 't 

 ongerymdfte, JQangelop fchryven. De C ofK maakt in de 

 Uitfpraak geen verfchil, doch voor 't overige meen ik f 

 dat men dezelve niet meer kan begunftigen , dan met 

 fQtztlot te gebruiken, 't welk door alle Nederlanders 

 gemak kelyk nagefproken wordt en zeer naa overeenftemt 

 met het denkbeeld van den Taalkundigen L. tenKate , di$ 

 Cifiljot fchreef of GxftïlhU 



