DE STEKELBAARSEN. ^ 



j, Garen in 't Net vry zyn ; anders zal men 't IV. 

 „ moeielyk door 't Water kunnen haaien. Men A ™ EE *» 



99 



vangt den Vifeh by het aanbreeken van den j^ïj; 

 „ Dag , doch inzonderheid 's Avonds met Vuur, stuk. 

 5 , 't welk van goed Hout moet zyn , op dat 

 „ het helder brande en niet knappe. De Vifch 

 3 , legt diestyds als Zand op den Grond in de 

 „ Inhammen der Zee, en aan de Oevers, zo 

 „ wel op Steenagtige plaatfen , als daar een 

 ,i Grond is van Zand en Keifel, doch inzon* 

 „ derheid daar men Wier heeft en Riet. Wan* 

 $ , neer men dan befpeurt , dat hy naar 't Land 

 „ is gekomen: (want in eene diepte van vyf 

 „ of zes Ellen kan men hem met het Net niet 

 „ ophaalen:) zo moet men zagtelyk in 't ron- 

 3, de roeijen, tot dat hy van den Grond begint 

 „ op te ftygen. Men houdt zig met de Boot 

 „ op ondiepe plaatfen, niet daar het diep is: 

 „ en dan begint ook de Vifch een omgang te 

 ,, doen , komende het Vuur langs hoe naden 

 „ Alsdan houdt iemand met een Stok , dien 

 „ men in den Grond fteekt , de Boot ftil en 

 „de ander, die voor ftaat, voert het Net de 

 „ loopende Vifch tegen , onder het Vuur , en 

 „ fchept zonder ophouden, zo fchielyk als by 

 „ kan: want de Vifch begint zich aaoftonds te 

 „ verfpreiden. Als hy 'er , nu , niet genoeg 

 5 , meer van in 't Schepnet krygt ; zo vaart men 

 „ weder een weinig in 't ronde, van die plaats 

 „ af, en de Vifch volgt op nieuws, by Schoo* 

 „ len, het Vuur; zo lang 'er maar één overig 



I. Deel. VIII. stuk. zy 



