DE S A L If E ■*» I£ 3 



Het fchynt my toe , dat de genen , die men IV. 



in Noorwegen Oerte of Oer et noemt, tot dec. Afdeel - 



ze of de voorgaande behooren. Men getuigt ^XXVI. 



ii • o, Hoofd. 



daar van„, dat zy aan een kleine aoort van stuk. 



Salm, aldaar Tart genaamd , niet ongelyk zyn , Noosfchc,- 

 doch den Kop wat dikker en korter ; de Staart 

 breeder en een weinig donkerer hebben 9 zynde 

 ook niet zo vet en fmaakelyk. Men vangt de 

 Oertc , die in de zoete Wateren aldaar de ge- 

 meende Vifch is , niet alleen aan den Uitloop 

 der Rivieren met Netten ; maar 't is aanmer- 

 kelyk, dat dezelve, in 't Stift Haranger , ook 

 gevangen worde in Meirtjes op het Gebergte f 

 die, zo veel men ontdekken kan , geengemeen- 

 fchap hebben met andere Wateren , veel mia 

 met de Zee. Hoe hooger die Meirtjes leggen, 

 hoe grooter en vetter deeze Vifch zy. 



Het ongelukkigfte is , dat men deezen lek- 

 keren Vifch, aldaar, zelden gezond in Handen 

 krygt. „ Men vindt hem doorgaans met een 

 „ dikken .Kop , het Lyf mager ,- [en in de In- 

 „ gewanden kleine Blaaren als Gortkorreltjes. 

 „ Deeze Ziekte wordt vaa fommigen aan hec 

 „ Hout-Zaagzcl toegefchreeven , dat by de 

 „ Zaagmolens in de Rivieren valt; volgens 

 „ het denkbeeld van anderen komt zulks daar 

 „ van daan, dat de Kuit, die naar de grootte 

 „ van den Vifch zeer groot is , terug gehou- 

 „ den, en niet in tyds uitgeftort worde. Doch 

 „ wat de reden daar van zyn zou , zie ik niet; 

 5 , (zegt.de Heer Pootoppidans), ten ware dat hy 

 LDsiL. yin.*!**, N >, daar* 



