212 Beichryviug vak 



IV. haalde ik (zegt de Heer Gisler) een Emmer 

 Afdeeu vo j zeer kte^ jonge Sijken , van twee tot drie 



Hoofd-* ^ u * m Ian 8> uit Torpfio io Medelpad en zette 

 stuk. dezelven in de Giffio-See, een Meir, waar uic 

 menze, in den Jaare 1737, met Netten weder- 

 om kreeg, zynde toen van drie tot vier Mar. 

 ken zwaarte gegroeid. De Finn-Sijk rydt om- 

 trent Nieuwjaar, in Bofch- en Bergagtige Mei- 

 ren , op den Grond ; alwaar men hem dan 

 vangt met Zet en Treknetten. Hoe vroeger 

 zyne Rytyd is, zo veel vroeger komt ook die 

 der Forellen en andere Salmagtige ViiTchen. 



gebruik/ ^c toebereiding van de Sijk, omze te be» 

 waarcn , vereifcht veel zorg : want , indieuze 

 niet genoeg gezuiverd of te weinig gezouten 

 wordt, gelfk het Landvolk veelal in Sweedea 

 doet, dan bederft de Vifch. Dit gefchiedt in« 

 zonderheid ; doordien de Pekel Bloedig wordt 5 

 maar, wel gewallcben zynde, blyft hy, tot ia 

 het Voorjaar , wit, • Evenwel {leekt daar ook 

 zwaarigheid in: dewyl het fterk Zouten, daar 

 toe vereifcht , den Vifch droog en fmaakeloos 

 maakt. Alle zorgvuldighcden kunnen dikwils 

 niet beletten, dat dezelve, vroeg in de Zomer 

 gevangen zynde, niet een weinig rood worde, 

 en aan den Kop of Ruggegraat eenigermaatc 

 bederve. De Ondervinding heeft derhalve ge- 

 leerd, dat het beft zy, den Vifch daar van te 

 berooven, en dus in twee helften tcfnyden, 

 eer men hem inzoute. Den beften en grootften 

 Sijk krygt men van Nndmaling l zo laat in de 



Hcrfft, 



é 



