DE S A X IC E H. 213 



Herffl: , dat hy maar losjes met Zout behoefd IV. 

 geforensd-, en als verfch den geheelen Winter Afdeel * 



xxxvr 



kan gegeten worden. Ook heefcde Sijkvifïche- ^ 00FD .* 

 ry hier in 't Noorden , tot dus verre , aan de stuk. 

 Kroon weinig opgebragt; dewyl geen Vifch- 

 plaats , behalve eenige Rivieren , ieder Jaar zo 

 zeker is , dat men een byzondere Schatting 

 daar op zou kunnen ftellen (*), 



(i<) Salm met de Kaaken Tandeloos en de On- x, v ; 

 derkaak langft. witvifch. 



Dit is de kleinfïc Alhula of Witvifch van 

 Gesnerös , die een foortelyk onderfcheidend 

 Kenmerk heeft, beftaande in de langte van de 

 Onderkaak. Anderszins komt d^eze, volgens 

 Willoughby, volkomen overeen met de ge- 

 woone Albelenf waar van men 'er in Switzer- 

 land fomtyds ziet van twaalf Ponden zwaar; 

 de middelmaatigen weegen vyf Pond , en de 

 Ferra van het Geneefiche Meir wordt wel een 

 Elle lang gevonden. 



„ Om myn gevoelen te zeggen van alle dee- 

 „ ze WitvifTchen : ik oordeel dat 'er niet meer 

 ,, van zyn dan twee of drie Soorten , naamely k 

 5 , 1. de Lamret > die de geftalte en grootte door- j 



» gaans 



(*) Stokhrimf. Verhandel, van 1753. XV. Th. p. 198 , enz. 



(1$) Salmo Maxillis edentulis , inferioie longiore. Syft. Nat 

 JX. Coregonus edentulus, Maxilla inferiore longiore. Faun, Suec* 

 3J3. ART. Gen. 9. Syx. 18. Spec. 40. AlbuJa minima, Will* 

 p. 186. RAJ. p. 61. JONCT, Ttb. XXX. f. 7, 



L DEEL» YIU, STUK, O 3 



