jds Snoeken. 



243 



ons verhaak , dat hy groote Snoeken , die omtrent jy, 

 de Bronnen van den Donau , alwaar eene me- Afdeel. 

 nigte is van Moeraffen , gevangen waren , ope- Xx * v IlL 

 nende, in dezel ven verfcheide Lintwormen vondt , ST ük?" 

 die als Bloedzuigers vaft zaten aan het Gedarm- 

 te ; hebbende hunne Snoetjes , weinig grooter 

 dan de Koppen van groote Spelden, in den 

 Zenuwagtigen Rok ingeplant * en den Hals, 

 van twee of drie Duimen lang, niet dikker daq 

 een dubbele Draad. Deeze Waarneeming 

 toont, dat de Snoeken, zo wel als de Zeelten* 

 van dit Ongediert geplaagd zyn* 



Dat de Eendvogels de Snoeken zaaijen (*) , Voomeeiiiig„ 

 is iets 'c welk men, geloof ik, voor een Fabel 

 uit zou maaken, indien Linn^us het niet ver- 

 zekerde. Ondertuflchen hebben wy, meer dan 

 eens , gezien en aangetoond , dat onze Ridder 

 niet onfeilbaar 2y. Gesnerüs was voorzigti- 

 ger, toen hy zeid': „ Men gelooft dat de 

 5$ Kuit van Snoek, in een Vyver geworpen, 

 ,, aldaar voortteelt: want, als een Reiger de- 

 „ zelve ingeflokt en van een Boom in \ Water 

 3, weder uitgebraakt heefc 9 meent men dac 'er 

 ,, Snoeken van voortkomen 1 '. Hy agt het nies 

 tvaarfchyniyk , dat de jonge Groey der Snoeken 

 zig tuflehen de Kieuwen van andere Viiïchea 

 zou verbergen , om daar gekoefterd en befchut 

 te worden: weshalve zy dan ook dezodanigen, 

 Uit erkentenis , niet zouden op eeten , noch be- 



fcha« 



(*) Ab Anatibus feritur. Sy/I\ Nat. X. pag. 314. 

 • LDf.EL. VIII. STUK Q 2 



