d$ Koorn-Aair-Viisschen, 261 



I 



jselquist In de Kaaken van dit Vifchje, onder IV. 

 en boven , een ry van zeer kleine ruuwc Tand- Afdee &* 



vr 



jes had aangetekend , zo is het eer te vermoe- „ * m 

 den , dat de Tandjes in het Voorwerp, 't welk stuk, 

 de Heer Likimeus onderzogt heeft, ongewaar- 

 wordelyk zullen geweeft zyn. Men vindt het 

 in de Midddlandfche Zee menigvuldig, en het 

 wordt van de Turken , te Smyrna , Inmifcb 

 Baluk, dat is Zilvervïfch , getyceld; doch de 

 hedendaagfe Grieken noemen het Atherina. 



In de Haven der gemelde Stad, digi aan de vangfl. 

 Gebouwen, wordt het met een Soort van To- 

 tebel in menigte gevifcht. Men neemt, naa- 

 melyk, een Deeg, uit Water en Meel bereid, 

 waar van kleine brokjes boven een rond Werp- 

 net , dat in 't Water hangt of op den Grond 

 legt , geworpen zynde; zo komen 'er onteïbaa- 

 re Vifchjes naar het Aas toe ftryken , en wor- 

 den dan door het opligten van het Net gevan- 

 gen , dat den Viffcheren veel voordeel geeft. 

 Het verflindt Visjes van zyn eigen Soort. De 

 grootfie zyn een Span lang, hebbende alle de 

 Vinnen witagtig, doch de bovenkant van dqn 

 Kop en de Zydftreep zwart , de Rug bruin , de 

 Kieuwendekzels, Buik enZyden, Zü verkleur. 

 Onder de zwarte Zydftreep is eene glinfterend 

 • Zilveragtige f die tot aan de Staart toe loopt. 

 Boven de Zydltreep vindt men vyf ryën van 

 Ruiten met zwarte Stippen afgeperkt en daar „ 

 tuflehen verfpreid : zynde de Schubben taame- 

 lyk groot. 

 1. Deel. VIII. Stuk. R 3 D© 



