de Karpers, 357 



gemeen is, en aldaar Banu of Berm genoemd IV 

 wordt , opent het tooneel der Soorten, Anders Afdeei " 

 noemt men hem ook wel Barbeel, en die naam p r 

 is zeer overeenkomftig mee den Latynlcben stuk. 

 Barbus, welke 'er van de Autheuren aan gege- BarbeeL 

 ven wordt. Sommigen noemen hem Mugil 

 barbatus, dat is gebaarde Harder , en Myjl-us 

 fiwoiatilis of Rivier- Barbeel. By de Duitfchers 

 heet hy Barbe of Barble , by de Engelfchen 

 Barbellj by de Franfchen Barbe.au of Barbleau % 

 en by de Italiaanen Barbio. 



De Barbeelen of ^armen kunnen tegen de 

 Koude niet , en daarom kruipen zy , 's Winters , 

 in de Slyk of Wallen. Alberïüs verhaalt , 

 hoe hy in zyne Landhoeve aan den Donau be- 

 vonden hadc , dat zy , na de Herfftfche Nagt-Eve* 

 niog , in Gaten van Muuren en tuffchen Stee- 

 nen weg kroopen , van waar de Ingezetenen der 

 Plaats , eens , wel tien Wagenvragten met de 

 Handen uitgehaald, en op 't drooge gefmee- 

 ten hadden, Bexxonius hadc 'er, in de Nyl, 

 gezien vau twintig Ponden* De grootften, die 

 men by Straatsburg vangt, weegen zelden o vel- 

 de zeven of agt Pond , volgens de aanmerking 

 van Baltnerüs. Zy werpen in de Maand Au- 

 guftus, in 't midden van de Rivier, hun Zaad, 

 en 's Zomers worden hunne Buiken dikwils zo 

 rood gevonden, dat men, boenende, 'er de 

 Maandelykfe Verandering of Stonden aan toe. 

 gefchreeven heeft. 

 Deeze Viflchen zyn, zo men aanmerkt, flim, 

 LDg-Ei. vin. stuk. Z 3 en 



