37+ 



É 



ESCHRYVING VAN 



IV. dotus genoemd heeft, zyn de Waarneeming van 



Afdeel, . voor^emelden Monfr. Petit Ie Medecin niec 

 XLV. 



ö 



•HOOFD' 

 STUK. 



ontglipt. Hy merkt aan, dac de Karper die, \ 

 mooglyk onder alle Vjfïchen , allergrootft heefc 

 naar reden van zyn groottd Men vindtze 

 bruin ft in oude Karpers, zegt hy; doch ik weec 

 niet of 't Gevoelen van Rondeletius niet aan- 

 neemelyker zy , die in de Jongen de Schubben 

 bruiner , en geelagcig in de Ouden voncit. In een 

 zelfde Karper zyn bruine , geele en witte Schub- 

 ben waargenomen. De Kleur van den Vifch hangt 

 niet van die der Schubben af, gelyk wy gezien 

 hebben , maar van zekere Slymigheid der 

 Huid (*). 't Is aardig om te zien, hoe regel- 

 rnaatig dezelven op 't Lyf gefchalied zyn , of 

 over elkander leggen , gelyk de Schaliën vaa 

 een Leijen Kerkdak. 

 Geftaite. Ten opsigt van de : uitwendige Geftalte zal 

 ik , wederom , niet uitvoerig zyn*, in deeze zo 

 bekende Viflchen, In de Telling der Vinftraa. 

 len vindt men ook geen groot verfchil met de 

 voorgaande Soort, alleenlyk de Rugvin uitge- 

 zonderd, in welke 24 Beentjes waren, volgens 

 LiNNiEüs; in de Borft vinnen 16 9 in de Aars* 

 en Buikvinnen 9 en 19 in de Staartvin. Gro- 

 noviüs hadt in de Rugvin van onze Karpers 

 maar 11, in de Borftvinnen 14 , ia de Aars- en 

 Buikvinnen 8 geteld; doch eene Verfcheiden- 

 heid daar van , zegt zyn Ed. , hadt in de Rugvia 



(*) In 't voorg. VU, Stuk, bladz. 36»] 



