388 Bejchryving van 



IV; Vyvers, vindc menze mceft. Men zegt, dac 

 \ r ï v Z ^ m Voorzomer , als het Koorn in bloey 

 Hoofd. ^ aac i voortteelen, en leevcn van Slykcn Vui- 

 stuk. ligheid. Hier aan zou men evenwel twyfelen 

 ***$*? kunnen, indien het waar is, dac zy naar Aard- 

 wormen zeer gretig zyn: doch zelden vangt 

 menze met den Hengel. 



K De Zeelt onthoudt zig altoos op den Grond 

 van 't Water, en hier van komt het, dat men 

 'er zo veel niet in een Vyver houden kan, als 

 Karpers* Men bêhoeftze zelden daar in te 

 planten. 'Tot vervoering is deer.e Vifch zeer 

 bekwaam, als taay zynde van Leven: gelykook 

 . Leme^y aanmerkt, dat hy, in (tukken gefnee- 

 •' den zynde en half gerooflerd, dikwils nog cit 

 de Braadpan fpringt. Men wil, dat de Snoek 

 zyne Wonden, met zig tegen den Zeelt te 

 wryven , door de Slymigheid daar van geneeft. 



| Hoe 't zv 3 dit weet men , dat de Zeelt , hoe 



t 



groot een Vriend ook, om die reden, van den 



Snoek , door denzelven niet verfchoond , maar 



gretig opgevreeten wordt. 



Llnl . De Heer Geoffroy, de Jonge, hadt, nu 



worm daar ru j m V yftig Jaar geleeden, aan de Koninglyke 



Akademie der Weetenfchappen van Parys een 



Lintworm laaten zien , die uit een gezonde en 



zeer wel gevoede Zeelt gehaald was. Deeze 



Lintworm was gelyk .aan de genen , die men 



in Menfehcn vindt; uitgenomen dat hy geen 



Ringen overdwars hadt, zynde alleenlyk met 



# Streepen overlangs getekend, tuflehen welken 



een 



m. 



