de Karper*. 399 



Eijerdoiren die gekookt zyn , mager Varkens. IV. 

 Vleefeh , dat in de Zon gedroogd is en tot Afdeei * 



XLV 



Poeijer gewreeven , of kleine Slakjes , die men jj ^J * 

 in 't Water werpt en welker Stym , naar men stuk. 

 zegt, hunne befte Spyze is. Men moet hün £**¥&£. 

 niet meer geeven, dan zy op kunnen eeten: 

 zo dra zy hongerig worden , komen zy aan de 

 Oppervlakte van het Water. Men zegt , dac 

 zy den geheelen Winter door, zo lang de Kou- 

 de duurt, geen Voedzel gebruiken; waar van 

 te Peking , drie of vier Maanden lang , de 

 proef zou genomen zyn. Meeftendeels worden 

 zy van de voornaame Luiden zelf gevoed: want 

 zy kennen de genen die hun Eeten bezorgen, 

 en komen aanftonds |uit het Water op , wan- 

 neer zy die hooren aankomen. Ten einde , nu , 

 men hun zo veel te gemakkelyker , en zo dik- 

 wils men wil , voor den Dag doe komen , wordt 

 een Fluitje aan het Vat gehangen, waar op men 

 telkens blaaft, als men ze eeten geeven wil, 

 en gewent ze dus , dat zy vervolgens altoos, 

 op het Fluiten , aan de Oppervlakte komen , 

 om al fpeelende zig te verluftigen (*)♦ 



De 



j(*) Deeze Hiftorie , die ik uit de Befèhryving deezet 

 Vifchjes ontleen, welke de Heer Linn^us, in de Stekkelmfe 

 Verhandelingen van 't Jaar 1740 , daar van gegeven heeft, 

 beveftigt ongemeen het gene ik daar van, ten opzigt van 't 

 Gehoor der VifTchen, in 't voorgaande Stuk, bladz. 48. ge- 

 meld heb, en het maakt my geheel onbegrypelyk , hoe onze 

 Autheur, zo veel- Jaaren daarna , nog heeft kunnen fchry ven » 

 dat de Vifichen doof zyn. Zie aldaar , bladz. +c* 



