EN BYVOEGZELS. 3 



verfchillende van zyn. Zyn Ed* merkt aan , dat ete Mieren- 

 Ecters , "welken hy opgevuld gezien hadt, met de Afbeeld 

 ding van Klein taamelyk overeenkomftig waren. Uit de 

 gedroogde Vellen of Vagten, die.ik gezien h%b, blykt dat 

 dit Dier zeer veel de grootte van een halfwaflen Big over- 

 treft , daar het in 't Werk genaamd de Bier elyke Wet eld ter bt~ 

 fchouwivge open gezet , mede vergeleeken wordt. Zulks komt 

 meer overeen niet de kleine witte of Mferen-Beer, die al- 

 daar gezegd wordt de grootte te hebben van een Vos; dat 

 met de langte van 15 Duimen, met Kop en Staart, zeer wei- 

 nig ftrookt. Zie bladz, 487* 



IL Stuk, Bladz. 22. 



Aangaande den Vangft der' Zeehonden of Zeekalven, ge- 

 meenlyk Robben genaamd, m het gedeelte vanSweeden, 

 't welk Ooftbothnie heet, vind ik een zeer omflandige be- 

 * fchryving in het XIX. Stuk der Verhandelingen van de'Ko- 

 ninglyke Akademie van Stokholmj te uitvoerig, om de- 

 zelve hier te plaatzen. 



Op het vangen der Zeehonden fkat een Prsemie van vyf 

 Guldens in Holland, en van drie Guldens in Zeeland* Van 

 Zurk , Codex Batavus. 



Bladz, 45. 



De Turken houden de Honden voor onreine Dieren, en 

 laatenze langs Straat loopen j daar zy dan aan Krengen of 

 Vuiligheid, die men weg werpt, zig de Kolt weeten te 

 befchaaren. De Arabieren , in tegendeel , maaken 'er veel 

 werks van, om dat zy dezelven noodig hebben totbefchut- 

 ting van hun Vee. TcLivomo 'm Italië loopt zulk een me* 



Pp 2 jnig- 



