S<5 Beschrijving 



IV. Geftalte , niet zo zeer te verwonderen (*). Even- 



Afdeel. we j geiy^en Z y > ru im Z o veel, naar Aaien, 



H d ^ oc ^ ^ e ^ en ^ et ^yf breeder, den Bek meer 



stuk. uitgeftrekt in langte, fcjherp en famengedrukt 



Mccr-Aai. p Zyde : de Kleur , zegt men , is bruinagtig 



of geel en zwart, ja fomtyds Goudgeel bont:' 



de gaaping van den Bek zeer wyd ; onder en 



boven met een ry van zeer kleine Tandjes , 



behalve welken de Vifch 'er, in 't midden van 



't Gehemelte , twee grootere heeft , die be- 



weeglyk zyn , gelyk in de Adders. De Oogen, 



die klein zyn, ftaan in Goudgeele kringen, met 



een doorfchynend Huidje overdekt. Aan 't end 



van den Bek zyn twee Pypagtige uitfteekzels , 



en boven de Oogen twee anderen ; maar van de 



eerften miffchien tot de Reuk , de laatften tot 



het Gehoor dienen , zegt Willocghby. 



Dat de Moer-Aalen hooren kunnen hadden 

 de Ouden reeds verzekerd, PoRPHYRiusfchryft , 

 dat Crassüs , de Romein, een Murma hadt, 

 die geroepen zynde by hem kwam. Ook ver- 

 haalt Punius , op 't Gezag van Licïniüs Macer , 

 dat zy door fluiten van de Viffchers gelokt en 

 gevangen worden. Hier in hebben zy , dan , 

 met de Slangen veel overeenkomt! , die niet 

 alleen een fyffelend of piepend Geluid maaken ; 

 maar fomtyds ook op het fluiten aankomen en 



zig 



(*) Hierom wordt de Latynfche of Griekfehc naam, Mu,- 

 r*na , door de Woordenboekfchiyvcrs , zeer verkeerdelyk , 

 een ^gen-Oog of Lamprey vertaald : gelyk in PlTISCl Lexï-. 

 *#». KöNIG Gazophjl. &X. 



