V A N D E A A L E tf. #7 



i. Wanneer ik , agt Jaaren geleeden , om St. \y 

 n Olaus in een Garen Fuik, die op den grond Afdebi» 

 „ van de Rivier gelegd was, hier by 't Berg- TT Uh 



, , • * i t i . HOOFD^ 



„ werk üne Aaien, vandegewoonlyke grootte, STÜK% 



„ gevangen had , welken door den Stroom , Pmfog* 



„ die van de Zee Jalmar komt , dermaate af- 



„ gemat waren, dat zy zig naauwlyks roerea 



„ konden ; zo wierd ik, onder 't fchoon maa« 



„ ken in de Keuken , gewaar , dat de Meid te 



„ diep, met de punt van het Mes, in de Darm 



„ van den eenen Aal fneedt, zo dat die, ten 



„ deele, boven de Navel werdt uitgefeheurd ; 



„ waar op vervolgens, toen de gemelde Darm 



„ op het Vifchbord gelegd werdt, de Jonge 



„ Aaltjes, in menigte, daar uit begonnen te 



„ kruipen. Sommigen derzelven waren over 



„ de drie Duimen lang, de anderen wat kor- 



, f ter; doch zy hadden altemaal volkomelyk 



„ de gefialte van Aaien , en bewoogen zig 



„ eenige uuren i hoewel zy , op 't laatft , droog 



„ van Huid wierden. Dit gaf my grond , om 



„ te befluiten , dat de Aaien , ontwyfelbaar, 



„ leevende Jongen ter wereld brengen*" 



Voorts verhaalt deeze Sehryver, dat dit ftuk 

 aan hem nog duidelyker beveiligd geworden is* 

 toen hy, den 23 Jany des jaars 1750, in eens 

 Aalkorf een Aal , van omtrent twee Pond zwaar* 

 gevangen hadt, uit wiens Navel een Jong mee 

 den Kop en 't halve Lyf uithing ; zynde ver- 

 volgens , in de Rob van deezen Aal, nog veer-* 

 tig jonge Aaltjes , van een tot twee Duim lang , 



I, Deel. VII. stuk> G ge« 



