DE ZWAARDVISSCHEK. 143 



magtig te worden ; hebban dit waarfchynlyk lv ^ 

 van naby vernomen. Ook is het blykbaar, Afdeel. 

 dat zy fomtyds Walviflchen aandoen , en die IX. 

 ter dood toe kwetzen : want hun Zwaard , door c^?™* 

 de beweeging aangedreeven , heeft wegens de 

 zwaarte van den Vifch een groote kragt. Char- 

 leton fchryft dat hy zulk een Zwaard, van 

 byna drie Ellen lang, aan den Koning van En- 

 geland vereerd hadt. Ook verzekert deeze 

 Schryver ukdrukkelyk , dat zy van Viffchen 

 leeven (*). Men vindt den Zwaardvifch ins- 

 gelyks , doch zeldzaam , in de Ooftzee (f). 



Het Lyf is langwerpig , Spilrond , aan den Gcfiaite. 

 Kop dik, naar de Staart toe allengs verdunnen- 

 de : de Huid ruuw , doch minder dan in de 

 Haaijen en zeer dun : de Kleur op de Rug zwart, 

 gelyk in de BruinvifTchen , en aan den Buik 

 wuagtig of Zilverkleur, Den Bek heeft hy van 

 Gaaping middelmaatig. Rondeletius fchryft 

 'er, in plaats van Tanden , vier langwerpige 

 Beentjes, in 't Gehemelte, aan toe; doch Wil- 

 loüghby vondt ook dezelven niet C40» De 

 Bovenkaak loopt uit in een tweefnydende 

 Zwaard of Degen , die , van den hoek des 

 Beks af gemeeten, byna een derde is der lang- 

 cc van 't geheele Dier. De Onderkaak, vier- 

 maal 

 1 



(*) Onornaft. Zou on. p, 125. 



(t) Faun Suec. p. 208. 



(J.) Dit zullen mooglyk die ruuwe Kraakbeenen zyn, 

 welken men aan deezen Yifch toefckyft om de Planten te 

 kaauwen. 



I. Deel. VIL Stuk, 



