DE Z üf Q ER.V I $ $ C 3 E N. 259 



Voorzigtig: 5, de Remora is een zeer klein Vifch- IV; 

 » je y \ welk men aan de Klippen vindt. Wan- ****&• 

 55 neer hetzelve zig aan de Kiel der Vaarmi- i^JqL 

 5 , gen hecht, gelooft men, dat zy 'erlang- wug. 

 „ zaamer door voortgaan en daar van is da 

 ,, Naam af komftig '\ Naderhand fpreekt hy 

 *er egter geheel anders , op een ftdlige en ver- 

 grootende 5 ja blykbaar Fabelagtige wyze van : 

 verhaalende dat één zodanig Vifchje , gely kende 

 naar een grooten Slek , aan het Roer zig vaft 

 gezoogen hebbende, de kragten te leur ftqide 

 van vierhonderd Roeigaften. 



De Heer Chevalïer (lelt met reden vaft, 

 dat het onmooglyk zy , dat één zodanig Vifch* 

 je de vaart van een Schip tegenhoude. Hy ge- 

 looft ,dac 'er veeien toe vereifcht worden en 

 meent dat het veeleer Moffelen of Schulpen , 

 en in 't byzonder de Ganzen - Moffelen zyn ; 

 waar van, als de Schepen in Weftindie eenigea 

 tyd op de Reede leggen , een menigte zig on- 

 der aan dezelven hegt , die inderdaad de Zeila- 

 gie vertraagen. Nu komt het my voor, dat 

 indien de Schulpviffchen , die naauwlyks eeoige 

 beweeging hebben , tot die vertraaging in (laat 

 zyn, gelyk men weet; onze Zuiger . Viflchen 

 het nog veel meer kunnen doen : te meer, de*, 

 wyl men 'er dikwils, in de Weftindiën, eea 

 groote menigte aan de Huid der Schepen vindt 

 zitten. 



Men fielt deezen Vifch flegts van grootte zh 

 een Haring en daarom geenzins tot de tegen* 



i.Dsïx., vu. stuk, R 2 hou* 



