DE PlATVISSCHEN. 327 



, vangen, welken zy Flaitans noemen , ver- TV. 

 „ ftaan de Konft ook, om Raf en Rekel te maa- Afdeel » 

 „ ken. Men is met deezen Vangft niet langer jPo"' 

 9, gewoon aan te houden , dan tot St. Jan : de- stux. * 

 „ wyl de groote Vettigheid van deezen Vifch JMWi 

 „ geen warme Lugt verdraagen kan (*)<. 



Ik zal niet onderzoeken , of de Heilboth zy- 

 ne Oogen met een Vlies kan bedekken, om 

 door de Schuuring aan 't Zand dezelven niet te 

 befchadigen; dewyl de Natuur zelve daar voor 

 gezorgd heeft, met de Oogen aan den boven- 

 kant des Kops te plaatzen. Dat hy geen Lugt- 

 blaas heeft , gelyk alle Platvifïchen , is zeer 

 waarfchynlyk. Ook begrypt men ligt , dat hy , 

 zo plat en breed zynde , met een zo kleine 

 Staart , niet veel voortgang maaken kan , in 'ê 

 Water. Voeg hier by de logheid , van wegen 

 zyne Grootte , die uitneemende is. Men vangt 

 ■er, in de Noordzee, van honderd tot honderd- 

 vyftig, en aan Ysland wel van vierhonderd Pon- 

 den zwaar. Klein geeft 'er de lengte van vier 

 Ellen aan (f)* 



De Kleur der Heilbothen is; gelykerwys die Geftake. 

 der Platviflchen in 't algemeen s van boven don- 

 ker van onderen witagtig Hy heeft kleine 

 Schubbetjes , en nergens eenige rauwheid of 

 Stekeltjes , noch aan 't Lyf , noch aan de Vin- 

 oen. De Bek is , daarentegen , zo veel te meer 



ge. 



(*) Bztml ^ifb bon ^o?ta. II. Th.bl. 220. 



(\) Paffer cubitos quatuor longus. Mi ff. IV. p. 33. N» 2» 

 I. Deel. VII. Stuk, X 4 , 



