CYCADEAE. â1 
A. 1849 m. Augusti flores femineos efformare coepit, postquam praecedenti hyeme 
novam frondium coronam protulisset. Sperabam dubia de hac specie nune solvi posse. 
Accurate itaque carpophylla haec observavi et cum iis C. revolutae comparavi; nunc 
vidi teneriora esse, elongatiora, pallidiore tomento tecta, laminae sterilis segmenta 
magis horizontalia, ovula pleraque opposita nee peracta florescentia ad tantum volu- 
men tumentia, quibus notis et frondium characteribus constantibus specificum dis- 
crimen vehementer jam comprobatum esse, aequi judices facile consentiant *). 
Memorabilis autem hujus stirpis florentis descriptionem nunc propono et breviter 
quae olim de truneo et frondibus communicavi, repeto, ut completa sit feminei 
speciminis historia. 
Truneus 31 pedes altus, 10 poll, in diametro, infra gemmam terminalem aliquid 
constrictus, ecicatricibus rhombeo-quadrangulis delapsarum frondium areolatus, versus 
apieem inter eas rubiginoso-tomeutosus, circa basin gemmis bulbiformibus squamoso- 
peralatis variae aetatis et formae, ellipsoideis vel eylindraceis, plerisque frondosis, cir- 
citer 87, partim terrae innixis, ex ima basi, nec vero e radice ortis, densissime circum- 
vallatus. 
Gemmae terminalis perulae pluriseriales, imbricatae, lanceolatae, juniores molles 
densissime tomentosae, in acumen spinosum terminatae, argute serrulatae, crassae, car- 
nosae, sensim glabrescentes, diu persistentes, coronam frondosam fulcientes. Haec, 
quum vere a. 1847 primum efformaretur, patulo-erecta erat, 80 frondibus, per 4 series 
dispositis, composita. Frondium (quarto mense post explicationem) rhachis et slipes 
nec non foliola subtus praesertim versus costam tomento brevi denso crispulo deter- 
gibili rubiginoso-fusco obtecta. Stipes frondis interioris e basi incrassata 10—11 poll. 
longus, basi 5 lin. erassus, subeylindricus vel subtetragono-cylindricus, prorsus iner- 
hybridam stirpem suspicatur, et ad phrasin suam »petiolis passim inermibus, frondium segmentis latioribus 
planiusculis” ita citat LOUREIREUM, ut quis credere posset, esse haec LOUREIREI verba, qui vero de stipi- 
tibus inermibus tantum loquitur. — Synonyma JACQUINt et GAupicHaupit minime ad C. inermem referenda 
sunt. Hie de stirpe in insulis magui oceani meridionalis observata diserte monet: »feuilles ordinairement 
Epineuses à la base;” ille in Collect, suam speciem revolutam esse declaravit. 
*) Ros. Brown, qui praeterlapsa aestate per aliquot dies apud nos versabatur, plus semel attentà 
mente hanc arborem contemplatus est et non solum in frondium sed in carpophyllorum etiam conformatione 
diserimen agnovit. 
EERSTE KLASSE, VERI. 3° REEKS, 4° DEEL. 6 
