RAFFLESIA ROCHUSSENIT. 28 
lin. longis, Lt lin. erassis, cylindraceis, inferne longioribus obtectum. Flos expansus sa- 
turate ruber, verruculis in superficie segmentorum perigonii obviis adhuc saturatioribus, 
quam eae in R. Patma observatae multum minoribus. Ex icone ab auctoribus 
adjecta stirpem masculinam ijs obviam fuisse luculenter apparet. Ovarium sterile. An- 
therae 15 salis approximatae, fossulis, columnae sulcis respondentibus inque margine 
piliferis, exceptae. 
Gertiores inter utramque speciem notae differentiales e stirpibus femineis deri- 
vandae. Ex insula Java plura specimina viva, Cissi serrulatae Roxs. radicibus insi- 
dentia, accepimus. Nuperrime emortua jam haee specimina dissecans, omnia feminca 
esse vidi. — Alabastra alia admodum juvenilia erant, alia fere adulta. Illa e radice 
semipollicaris crassitiei erumpentia, 1—14 poll. in diam, cupulae dimidiam partem 
adhue immersa, obovoideo-globosa, is A. Pafmae, infra commemorandis, simillima, 
imo externe fere aequalia dicenda. Cupula radici, cui innititur, multo crassior, quare 
ab ea magis quam in Mafflesia Arnoldi separata, semiglobosa, integra vel margine 
obsoleta trilobulata. externe corticis textu mutato, cum stirpe parasitica confluentes: 
griseo, verrucoso-areolato, haud admodum regulariter reticulato, obducta et eo prope- 
modum constans, intus laevis eum bracteis confluens. Bractear s. squamae forma, com- 
page et colore ab iis A. Patmae haud distinctae, exteriores minutae, sequentes sensim 
majores, 14 alabastri in apice v.c, imbricatae sunt, inerescente stirpe, a se invicem 
magis removentur. — Álabastrum proveclius circiter tripollicare in diam., radici haud 
erassiori quam praecedentia, insertum, cupulae pollicari innixum; squamae majores, 
rigidiores, purpurascenli-fuscae, nervosae, in superficie utraque, praeserlim exteriore, 
propter cellulas prominulas exilissime subareolatae, epidermide genuina et stomatibus 
orbatae. — Perigoniù limhi segmenta arclissime imbricata. subcompicta, in sectione 
transversa rubra, cito decolorata. Ovrariuim quoad perigonii insertionem adhuc fere 
totum inferum, sed majorem partem destructum, textu compactiore a perigonii tubo 
separatum. Tubus perigonii ventricosus ramenfis iptus obducitur nune adhue parvis. 
Annulus in basi angustus. Columna centralis 15 vix 2 lin alta, 9 lin. crassa, lateribus 
sulcata, sulcis sursum profundioribus, apice expansa in discum 1} poll. diam. sub- 
orbicularem, supra convexiusculum, ipso centro saltem depressum, margine acuto, 
extus quasi striato elevato, canalem circum circa fere formante, cinctum, subtus pla- 
niusculum et acuto haud prominente: margine, qui a superiore, facie laterali planá 
separatur, donatum, t lin. eireiter crassum. intus carnosum pallidum, extus coloratum, 
quod video omnino e cellulis parenchymaticis conflatum, subtus numerosis glandulis 
stipitatis quasi furfuraceum, supra versus centrum, remotius a margine papillas seu 
processus styliformes juveniles obfert, quorum 10 fere in lineâ circulari, 3 ín ecentro 
BERSTE KLASSE. VERH. 3° REEKS, 5° DEEL. 4 
