260 LILIACEAE juss. (Lilium.) 



a L. pennsylvanico (quocum jungebatur a Gawl. in Bot. Mag, fol. 

 1082.) caule robustiore, tereti, laevi (nec striato); pedieellis ca- 

 lyceque extus non lanato-tomentosis; unguibus sepalorum arc- 

 tius conniventibus ; sepalis magis revolutis; staminibus brevio- 

 ribus ; ovario stylo parum (nec duplo) longiore. (Gawl.) Gawler buc 

 ducit cum ? L. bulbiferum Thunl. in Linn. Trans. 2. 333. ct 

 L. philadelphicum Thunb. Jap. 135. nec aliorum. Pursb. cum? 

 ad L. umbellatum suum trahit. 



9. L. MONADELPHUM Bieb. Flor. 1. 267. suppl. 262. 

 (excl. Bot. Mag.) Ejusd. Plant. Boss. 1. /. 4. Steven in 

 Mem. Mosa. 3. 261. Boem. et Schult. Syst. 7. 415. Foliis spar- 

 sis, lanceolatis, subtus pubescentibus, nervosis ; corollis campa- 

 nulatis, cernuis ; staminibus basi connatis. Bieb. L. orienlalc 

 latifolium, flore luteo maximo odoratissimo. Tournef. Cor. p. 25. 

 ? fi) caule unifloro; foliis remotioribus, patentioribus, summis 

 verticillatis. Stev. 

 . — Caucasus (v. s. Hohenack. Un. it. 1838.); /5 Iberia. 2(. — 

 Statura L. albi. Folia conferta, erecta, sensirn minora. Flores 

 2-6, magnitudine et forma fere L. albi, lutej. Filamenta iuterdum 

 in tubum germinis longitudine, alias in annulum angustum con- 

 nata. An recte huc collocatum?; Roemer et Schultes ad se- 

 quentem ducunt sectionem. Planta homonytna Gawleri (Bot. Mag. 

 t. 1405.) ob corollas revolutas intus punctatas petalaque interiora 

 duplo latiora omnino aliaspccies esse videtur, quamvis ipseBieber- 

 stein iconem Bot. Mag. laudat. (Roem. ct Schult. Syst. 7. 416. 

 in adnot.) Conf. L. Loddigesiano. 



10. L. CARNIOLICUM Bemhardi in Mert. et Koch. Germ. 2. 

 536. Koch. Synops. 708. Foliis omnibus erecto-patulis, aequa- 

 liter sparsis, lanceolatis, acutis, margine nervisque 5-7 iu pagina 

 inferiore pubescenti-scabris ; superioribus sensim minoribus ; caule 

 glabro ; floribus nutantibus; perigoniis revolutis. Koch. L. chal- 

 cedonicum Mert. et Koch. Germ. 2. 535. Ilost. Auslr. 1. 425. 

 Jacu. Austr. app. t. 20. nec Linn. (Conf, Roem. et Schidt. Syst. 

 7. 1688. in adnot.) Beichenb. Germ. 103? *) — In montanis et 

 subalpinis Carnioliae ct in Littorali. (v. s.) 1\ — Calyx minia- 

 tus vel fulvus, intus a medio versus unguem multis lineolis 

 elevatis fusco-purpureis, partim in verruculas filiformes protrac- 

 lis obsessus, ungues virentes. (Koch.) Suppetunt in herbario 

 Lucacano sub nomine L. chalcedonici specimina in pratis mon- 

 tosis prope Idria et Grofskahlenberg a cel. Freyer, alia prope 

 Gottschee a cel. Muller lecta, ex his unum Freyerianis similli- 

 mum, alterum foliis dimidio angustioribus instructum, nonnisi 

 margine et subtus in nervo medio pubescenti-scabris, et transi- 

 tnm format ad L. pomponium Koch. 



11. L. POMPONIUM Linn. Spec. 434. Willd. Spec. 2. 87. 



*) Croatia, Forium Julium, Carniola et Styria. Reichenb. 



