5^ Eigenschappen 



Vi dikwils van een groot gedeelte daar van. 't Is 

 Afdeel. bekend, hoe de Appelen en Peeren fomtyd* 

 Hoofd- Wormfteekig zyn ; het Koorn wordt door ver- 

 stuk. fcheiderley. foort van Wormpjes , zo in als uit 

 de Aair , en op de Koornzolders inzonderheid , 

 uitgeknaagd en verteerd. Dit zyn altemaal 'foor- 

 ten van Rupsjes. 



Daar is dan geen gedeelte der Planten, ed 

 geene Plant byna, hoe fcherp van Sap en Ver- 

 gif tig ook voor den Menfch ,. daar Infekten 4 

 van de een of andere foort , niet hun Voed- 

 zei uit trekken en van leeven. Doch 't is ver* 

 vvonderlyk, welk een onderfcheid daar in ge- 

 maakt worde door deeze kleine Diertjes. Men 

 vindt 'er eenigen, wel is waar, die byna aller- 

 ley Groente, Bladen, Wortelen, V rugten ee- 

 ten ; gelyk de Sprinkhaanen en Kevers (*) : an- 

 deren , gelyk fommige Rupfen , eeten wel niec 



alle , doch veelerlcy Kruiden 5 en Bladeren : 



maar 



f*) Zie daar van een bewys in de Frofeetie van Joè'L . 

 Kap. |v vers 4. Volgens de Dortfcbe Overzetting. „ Wat de 

 „ Rupfe heeft overgelaten, dat heeft de Sprinkhaan afgege- 

 3, ten, ende wat de Sprinkhaan heeft overgelaren , heeft de 

 3 , Kever afgegeten, ende wat de Kever heeft overgelaten, 

 „ heeft de Kruidworm afgegeten. " Een andere Overzetting 

 volgt nader de Vulgata, die het dus heeft: Refiduum E- 

 ?uc& comedit Locufta, , & refiduum Locuftó ccr.ndit Bruchus f 

 (y refiduum Bruchi comedit Ruhigo. Dat is : „ Het gene de 

 „ Rupfen overblyven laaten , verflinden de Sprinkhaanen , 

 „. dat van de Sprinkhaancn overblyft de Kever of Kooni- 

 „ worm , en het geene deze overlaat wordt door Roeft ver- 

 , y teftrd." Het laatite Woord, in 't Hebreeufch Chdfil , ver- 

 taaien anderen ook Bruchus, als afkomfrig zynde van een 



Grond- 



