DE ToUETJES. 277 



„ welke , by Zonnefchyn , den glans vertoo v. 



„ nen van de Regenboog, Deeze Staart houdt Afdeel 



„ de deeltjes der fyn geknaagde Wolle, die hoofd- 



„ op het fpits toeloopend Llghaam leggen, stuk* 



„ in de hoogte , fchuift en drukt dezelven , in 



3, 't voortfcruipen , wat in 't ronde by een , en 



„ duiiwtze een weinig plat, dat het gat» waar 



„ het Infekt doorvreet, open blyve. De Buik 



„ is wat witagtiger bruin, doch ook als ver- 



,, guld Leder, met kleine ftyve Haairtjes digt 



„ bezet, wegens de geftadige wryving van het 



„ Lighaam. De Gang is by Verdeel ingen of 



„ als Schietende. Wanneer, naamelyk, ieder 



„ paar Pooten een Schreede gedaan heeft , 



„ moet het lange Lyf nagehaald worden : want 



„ het Agterlyf wordt niet , gelyk in fommige 



„ Wormen , door zekere Werktuigen voortge- 



,, fchooven, maar de Voegen, die tuffchen de 



3 , Ringen zyn , laaten zig uitrekken , en trek- 



„ ken zig wederom te famen, tot aan zekere 



„ Knopjes op ieder Ring , waar op eenigeHaairt- 



„ jes zyn geplaatft". 



„ Dewyl het viermaal vervellen van deezea 

 „ Motworm, (zegt Frisch,) met zo lange 

 „ tuffchenpoozingen gefchiedt, en zy eenige 

 „ Jaaren kunnen leeven , zo ben ik dikwils 

 „ moede geworden en hebze weg geworpen, 

 „ als niet meer ftaat maakende op hunne Ver- 

 „ andering , en hunne Vervelling aanmerkende 

 „ gelyk die der Kreeften , welke daar door niet 

 , ? van Geftalte veranderen: tot dat ik, in 't jaar 

 I. deel. IX. Stuk. S 3 „ 1722, 



