322 Bescbryving van 



V. van den Kop daar binnen. Dit Borftfluk is taa- 

 Afdbel me lyk rond, met eenige verheffingen, vooral 

 Hoofd- eene m ' c Hiidden , die door een overlangfe 

 stuk* Groef verdeeld wordt, en de geheele omtrek 

 is door een breeden platten Rand bepaald» De 

 Dekfchilden zyn kort, en aan \ end als over- 

 dwars afgefoeeden , waar door byna een derde 

 van 't Lyf in 't gezigt komt, Derzelver Grond- 

 kleur is zwart, gelyk die van den Kop, het 

 Borftfluk en het Lyf , dat met eenige geele 

 Haairtjes is bezet. 

 Eigen- Omtrent de Verandering van dit Infekt zyn 

 fchappen. ^^ naauwkeurige Waarneemingen in 't werk 

 gefield door den vermaarden Roesel. Het is 

 maar weinig Jaaren geleeden, dat men kennis 

 kreeg aan eene zonderlinge Eigenfchap van 't 

 zelve, mooglyk een der wonderlykflen die ons 

 de Huishouding der Infekten uitlevert. Ik heb 

 hier de Begraaving van de Mol op 't oog, die 

 'er, door lbmmigen, den naam van Mollengraa- 

 <ver aan doet geeven ; dat evenwel wat partiku- 

 lier is, dewyl men zeker weet, dat deeze In- 

 fekten niet op de Mollen alleen zodanig ver- 

 flingerd zyn, of zy bewyzen ook wel de laatfle 

 Eer aan doode Muizen en andere Krengetjes. 

 Dit gaat zelfs zo ver, dat Roesel hem den 

 Scharmaus -begYzavet tytelt. Ik noem deezen, 

 in onderfcheiding van den grooten zwarten , de 

 honte Doodgraaver. 



Gemelde Eigenfchap is Wereldkundig ge- 

 maakt in de Verhandelingen der Koninglyke 



Aka- 



