DE DOODGRAAVERS. 323 



Akademie van Berlyn, van den jaare 1752, V, 

 door den Heer Gleditsch, die verhaak, Afi ^ e *<- 

 hoe zeker Predikant , door eenen Brief aan die Hoofd. 

 Akademie, hem 't allereerfl: de Oogen daar op STtJK * 

 hadt doen veftigen. Een doode Mol , vry ne- 

 dergelegd zynde op een Aarde, die niet te hard 

 of te nat is , en ook niet te grof of Kleyagtig , 

 verdwynt, als 'c zeer warm Weer is, in eeni- 

 ge Uuren, en anders, zegt hy, zekerlyk bin- 

 nen den tyd van drie Dagen. Uit de Proefnee- 

 mingen, door deezenHeer> in den jaare 1750* 

 daar omtrent genomen, bleek, dat dit Ver- 

 fchynzel veroorzaakt werdt , doordien zekcrq 

 Torren een Graf maakten yoor dit niet alleen f 

 maar ook voor andere Krengen , welken zy' op 

 de Aarde leggende aantroffen, en die allengs 

 geheel begroeven 2 (trekkende dezelven^vervob 

 gens tot huïsvefting van hun Krooft, de Wor* 

 men naamelyk , uit hunne Eijertjes , in het 

 Kreng waarfchynlyk gelegd , voortkomende, 

 Doode Vogeltjes en Visjes, ja (lukken Oiïen 

 Lever, werden op de zelfde wyze onder de 

 Aarde geftopt, en men bevondt dat de Been* 

 deren zelfs , ten meeden deele , verbryzeld 

 worden door deeze Infekten. Het is ge. 

 bleeken, dat ééne Tor in flaac zy, om dus een 

 geheele Mol , binnen een Etmaal tyds , te be* 

 graaven. Het zelfde gefchiedde ook met een 

 doode Pad, die aan een Stokje, digt by den 

 Grond, opgehangen was; wordende het Stokje $ 

 als met overleg, omver gearbeid door deeze 

 1, Deel. IX. Stuk» X % Tor* 



