550 BESCHRY VING VAN DE 



V. Deeze Soort van Bokken overtreft nog die 



A v?i F r EL ' Oofiindifchen , waar aan ik den Bynaam van 



Hoofd* Langfpriet heb gegeven*, in de langte der 



stuk. Sprieten, welke vier of vyfmaal (*) zo lang 



* Eladi * m# aIs'cLyf, ja fomtyds nog langer zyn. Frisch, 



die dezelve noemt de Houtkever met de lahgfte 



Hoornen, getuige, dat in fommigen derzelven 



de Sprieten meer dan zesmaal , in anderen maar 



tweemaal zo lang als 't Lyf zyn. Het Leedje, 



digtft aan den Kop 5 zegt hy , is dikft en kortft, 



de volgende worden allengs wat langer en 



dunner, zynde meer dan de onderde helfc van 



aeder Leedje bleekgraauw , het hovende ge- 



deelté zwartagtig bruin. Indien de Sprieten het 



Werktuig van de Reuk waren, (merkt hy aan ,) 



zo moeden deeze In lekten zeerfcherp van Reuk 



zyn; of van Gehoor, indien dezelven tot dat 



Zintuig dienden , gelyk hy meende overtuigd te 



zyn. Dat zy tot het Gevoel en mooglyk ook 



tot fchoonhouding of befchutting van het Lig- 



haam dienen , komt my uit de Leedjes veel 



waarfchynlyker voor. Ondertuflchen merkt hy 



aan, dat deeze Infckten een taamelyk derk 



Geluid van zig geeven in de tyd der Paaring, 



en deswegen van de Kinderen , in Duitfchland , 



ook Geiger , dat is Viooliden of Vioolfpeel- 



ders, geheeten wGrden. 



Eerd 



(*) In de Afrekening , welke de Heer N. Struyck 

 gegeven heeft van dergelyk ccn'Bokje (Inleid, tot de algemeent 



Geograüh. enz. Amfterd. 1740. Afb. IV. Fig. 6») zyn de 

 Sprieten van die langte. 



