de St. Jan s Vliegen. 595 



Rand. De drie agterfte Ringen , die Licht V. 

 geeven , zyn, terwyl het Diertje leeft , geel- AF ?y EL ' 



agtig. Hoofd- 



Het Mannetje verfchilt, in geflalte, weinig snm * 

 van het Wyfje , doch is geheel zwart en veel GIimwcrm - 



... a, * ir t , f i. KctManne'o 



kleiner. Aan het Agterlyf zyn de plooijen en je. 

 tepeltjes, op zyde, ook veel minder kennelyk: ^' 8 * 

 doch het grootfte verfchil tuffchen de beide 

 Sexen beltaat daar in, dat het Mannetje niet 

 alleen Dekfchilden maar ook Vleugelen heeft. 

 De Dekfchilden zyn bruin, Sagrynagtig en 

 met twee verheven Streepen overlangs : zy 

 {teeken uit over 't Agterlyf en flrekken tot be- 

 dekking van de Wieken. Op ieder der twee ag- 

 terfte Ringen heeft het alleenlyk twee Stippen 

 die Licht verfpreiden* 



Swammerdam fchynt de Verandering van verandering 

 den Glimworm gekend te hebben , zeggende 

 dat dezelve, die hy de blinkende Nagtmug noemt, 

 een vliegende Diamant en Starlicht gelyk , waar- 

 lyk tot de Torren behoort , geevende zo wel 

 Licht , wanneer zy zig nog onder de gedaante 

 van een zegpootig Wormpje bevindt , als wan- 

 neer zy de geftake van een Tor heeft aange- 

 nomen (*). Hy moet , derhalve , de Man net- 

 jes bedoelen, die de Sweedfche Kamerheer, 

 de Geer, nog niet gezien hadt, toen hy 

 door een uitmuntend Vertoog de duifterheid 

 omtrent de verfchillende Af beeldingen vanden 



Glim- * 



(*) Byhel der Natuure* hladz. 283. 

 I. DEEL, IX. STUK. P p 2 



