Wagenaar 

 jpordnaitu 

 iewaart. 



Schedel 

 komt weer 

 axn boord. 



16 Gezandtscha 



daar op hadden te geven , inzondet- 

 heit indien men vernam , datze geenen 

 Gezant aan den Grooten Tartarifchen 

 Cham meê bragten. 



Ter zelver tyd was ook zeker Kruis- 

 heer van Makoa te Kanton gekomen , 

 met verzoek , om by voorraad , en tot 

 nader befcheid uit Teking , de fche- 

 pen der Ooftindifche Maatfchappy, 

 aldaar leggende , te mogen beflaan ; 

 voorwendende, dat de Hollanders die 

 van hen voor dezen gerooft hadden. 

 En om dit hun voornemen (te weten, 

 het fleuren van den Hollandfchen han- 

 del inSiiia) destebequamer te kunnen 

 uitwerken , hadden de Portugezen hun 

 achtetftal van driejaren fchatting, we- 

 gens het erf-recht van Makoa , aan de 

 bovengemelde Regeering betaalt. In 't 

 kort , het gantfche werk ftont op lofle 

 voeten , en fcheen een flechte uitgangh 

 te zullen nemen ; hoewel men Schedel 

 aldaar noch al met goede hope voede, 

 en hem wilde wys maken, dat dit dra- 

 len en lang ophouden nergens anders 

 door veroorzaakt wierd , dan door de 

 groote oiiruft en bekommering van 

 zeker Veldt-overfte , die aldaar met 

 eenige duizendt Krygs - knechten uit 

 'Peking was gekomen , om den jongen 

 Onder-koning (die tegen eenige mui- 

 telingen, in'tzuiden, al over lang te 

 velde had gelegen ) te verwellekomen 

 en t'ontfangen. 



Midlerwyle de koopman Wagenaar 

 den uitflagh van 't werk vaft met groot 

 verlangen te gemoet zagh , wierd hy 

 van twee of drie wacht - barken , uit 

 's Koninks naam , zoo naauw bewaart , 

 dat geen ander vaartuig van noch aan 

 zyn boordt kon koomen. Na langh 

 wachten quani eindelyk Schedel , en 

 na een kleene wyle de Sekretaris van 

 den Toutaug , met de Mandaryns Tay- 

 koetfin en Tbïapang, aan boordt, om 

 de fchepen tot op een half myl voor de 

 Stadt te brengen , tot dat de gemelde 

 Veldt-overfte (dewyl hem de komfte 

 der Hollanders uit zekere reden niet 

 mogt worden bekent gemaakt , ) zou 

 vertrokken zyn. Wagenaar wierd van 

 ieder in'tbyzonder, tot teken dat de 

 Hollanders als vrienden aangenomen 

 wierden , met eenige vergierde bloe- 

 men en takjes , en daarenboven met 



p aan den Grooten 



eenige zyde ftoffen vereert. Hy ver- 

 eerde daar tegen , tot vergelding van 

 deze weldaadt , een ieder van hen met 

 Guineefch lynwaat , eenige flefTen mee 

 rooze-water , en met meer andere ge- 

 fchenken. Alsze rm 's a.ndercndaaghs 

 de fcheepen een ftuk weegs de revier 

 hadden opgebraght , voerenze gely- 

 kerhandt met den koopman Sche- 

 del , met hun Vaartuigen ( want het 

 jacht de Schelvifch raakte vaft) naar 

 land, latende twee Tartarifcbe Krygs- 

 knechten aan boordt , om Wagenaar 

 op de rechte anker-plaats te brengen. 

 Hier quamen weder eenige nieuwe 

 wacht-barken omtrent de Schepen, 

 om het aanbrengen van ververffing te 

 beletten. 



Daar na quam de Mandaryn Hey- De Hé 

 touw, met een grooten ftoet en aan- "^'J^"j^" 

 zienlyk gevolgh aan boordt verfchy- «Mnbu 

 nen , om Wagenaar aan land te halen. 

 En als Wagenaar door twee Manda- 

 ryns in de HoUandfche Logie zeer fta- 

 telyk en met behoorlyke plechtighe- 

 den ontfangen , en van den opgemelten 

 Taikoetjin bezocht was, wierd hem aan- 

 gedient, dat hy zich gereed temaken, 

 en ten Hove te vervoegen had. Voor 

 de Logie ftondcn twee magere paer- 

 den , doch als hy op een van de zelve 

 meende te ftygen , quam de gemelde 

 Heytouw , vergezel fchapt met noch 

 twee andere Hovelingen, weder in de 

 Logie,met een onverwachte boodfchap, 

 en eenige vreemde vragen ; namelyk , 

 waarom de gemelde Wagenaar juift 

 begeerde met den Koningh in mond- 

 gemeenfchap te treden ? wat zyn ver- 

 zoek was? en of hy geene brieven en 

 gefchenken voor den Grooten Heer in 

 'Peking , als ook voor den Mandr-ryn 

 Toutang in Kanton met zich braght? 

 verklarende voorts , ( daar hy zyne re- 

 den meê eindigde) dat de Portugezen 

 hen al deeze moeielykheden aandee- 

 den ; en voeghde eindelyk daar by, 

 datze op geen geit moften zien , en 

 diep in de beurze taften , indienze voor 

 den Onder-koning perfoonlyk wilden 

 verfchynen , en met hem mondeling te 

 woorde komen. Als Wagenaar hem 

 hier op antwoort gaf, dat hy niet ge- 

 negen was , de brieven en gefchenken 

 van zyne Heeren en Mecfters den 



Ko- 



