64 



Gezandtschap aan den Grooten 



Komen te 

 Mongley, 



i? Maart. 



Den zeven - en - twintighften land- 

 den wy tegens den avondt aan zee- 

 kere Plaats , die by de Sineezen 

 MONGLEY geheeten wordt , en 

 zich wonder vermaakelyk en aange- 

 naam rontom van verre in 't oog ver- 

 toont. Men klimt hier by eenen 9ier- 

 lyken trap van beneden uit het water 

 na bovenen ; hier van daan gaat men 

 in de Stadt door een geweldige flcrke 

 poort. Deze Plaats is rontom omringt 

 met hooge en fterke muuren , die door- 

 gaans met wacht-torens en bolwerken 

 redelyk verfterkt zyn. Het is een lufl: 

 om te zien , hoe vermakelyk en luftig , 

 indien men op de wallen ftaat , de om- 

 leggende landeryen , beemden en bof- 

 fchen, zich op doen, en met welk een 

 aangenaamheit de zelve u toelagchen. 

 En dewyl onze oude Trekkers , door 

 het geftadigh trekken en arbeiden te- 

 gen den flroom op , die hier onge- 

 meen fnel gaat , zeer moede en afge- 

 mat waren , of zich gelieten afgemat 

 te zyn , en niet langer voort wilden , 

 veranderden wy hiervan trek- volk , en 

 kreegen nieuwe Trekkers. Naauwliks 

 was de Zon onder de kimmen t'fchuil 

 gegaan , of het vaartuig , daar op de 

 Gezanten waren , raakte op een fcher- 

 peklip, dat hy door den boodem heen 

 flak , waar door 't ruim terftondt zoo 



vol waters raakte , dat de Gezanten 

 met fchip en goedt zouden gezonken 

 hebben , indien Godt de Heer hen niet 

 wonderlyk geholpen hadt. En na dat 

 wy 's anderen daaghs voorby eenige 

 Dorpen waren gevaren , en aan een 

 lullige en vermakelyke plaats ten an- 

 ker waren gekomen , onthaalde ons de 

 Mandaryn Tinxentou , met den ge- 

 woonlyken Thee-dmnk. Des nachts , ^m'i 

 zoo als wy ons efïèn geruft te flapen ^°'''"'' 

 hadden begeven , beliep ons een zeer 

 zware en yfTelyke ftorm , niet anders 

 als of hemel en aarde vergaan wilde. 

 Onder dit yflelyk bulderen der winden 

 weerlichte en donderde het ook zoo 

 fterk , reis op reis , of alles aan ftukken 

 wilde ry ten , en de jongfte dag op han- 

 den was. Een van onze Barken, daar 

 's Keizers gefchenken in waren , raak- 

 te driftig , en ftict tegens den wal aan , 

 dat de maft over boord viel ; en zou, 

 menfchelyket wyze gefproken , aldaar 

 van een geborften zyn , indien men 

 die met moeite en naerftigheidt daar 

 niet weder had zoeken af te arbeiden. 

 Met het krieken van den dagh verna- »«("■ 

 men wy , tot ons groot hertzeer en ^^^J^ 

 droefheid , hoe deerlyk het met zom- -versa: 

 mige Schepen , die zich op de Revier 

 bevonden , gefchapen ftond , en in welk 

 een gevaar datze dien nacht geweeft 



waren : 



