*rartanfchen Cham , of Keii^er 'van Sina, 



8i 



fs , meenigte van boomen , en door de 

 kunft gegraven beekjes, vertoonde. 



Dusdanige Steen -rotzen zeid men 

 dat de Grooten daar te lande, om zich 

 tegens de hitte der Zonne te befcher- 

 men , en hun geeften te verquikkcn , op 

 het prachtigfte laten ftichten. Op dit 

 Kunft- ftuk voegde ik deze Vaerzen : 



Kan 't menfchelyk vernuft iet zelt- 

 zamer verzinnen , 



Waar meê de Kanji Natuur zoo ei- 

 gent lyk verbeeldt ? 



Aanfihouwt dat geefligh werk van 

 buiten en van binnen , 



En zegt eens of het een van t ander 

 veel ver fch eelt. 



Wy vertrokken eindelyk uit dit Dorp 

 Tekkinfa , en quamcn laat in.den avond 

 in het Stedeken TAIKO, oiTayho, 

 dat de tweede kleene Stade van de ne- 

 gende Hooft {izétKiegan , en honderd 

 Ly van Vannungam , op de linker zyde 

 van de Revier Ca« , gelegen is. 



Als het licht des dageraats begon 

 door te breken , zag ik , hoe heerlyk 

 dit Stadje aan den waterkant met hooge 

 en fterkemuuren omringt was. D'om- 

 leggende Landeryen vallen hier zeer 

 Vruchtbaar , en doen zich wonder ver- 

 makelyk en luftig in 't oog op ; maat 

 de Stadt , dewyl de Tarter die al meê 



in dezen leftert Oorlogh zeer jammer- 

 lyk en fchendigh voor een groot deel 

 mishandelt en vernielt heeft , vertoont 

 zich vry wat flecht , en valt veel te kort, 

 ten opzicht van het weelderige jont- 

 om leggende Landtfchap. De ftraten 

 zyn doorgaans zeer net met keizel-fte- 

 nen geplavait , maar vallen vry fmal en 

 eng. Van de Noord-zyde gaar men in 

 de Stadt over een fterke fteenen Brugh , 

 die , van den eenen oever tot den an^ 

 der , over de Revier geflagen is , en 

 op een enkele boog te ruften komt. En 

 fchoondit7'<y/^o, ten opzicht van ha- 

 ren voorigen heerlyken ftaat , tegen- 

 woordigh , als wy ons daar binnen be- 

 vonden , zeer deerlyk geftelt ftondt , 

 zoo vertoonde zich evenwel , ter we- 

 der-zyde , als men in de Stadt komt , 

 noch verfcheide trefièlyke en kunftigh 

 gebouwde huizen , doch ftonden nneeft 

 alle woeft en ledigh , en wierden van 

 geenen menfch bewoont ; maar ver- 

 ftrekten fchuil-hoeken en neftelplaat- 

 zen Voor 't wild gedierte en gevogelt. 

 Hier ftonden eertydts ook twee To- 

 rens, waar van d'eene, als uit deze bo- 

 ven ftaande Prent te zien is , noch heel 

 en ongefchonden ftaat ; maar d'ander 

 wierd op een zeekren tyd zoo fel met 

 den donder en blixem getroffen , dat 

 den bovenften kruin met groot ge- 

 L druis 



