Tartarifchen Cham , 



egen de koude te befchu:ten , of om 

 lacze des te langer zouden duuren, en 

 loor regen en windt niet bederven) 

 natten om 't lyfgeflagen, endenzom- 

 nigen ook hoeden van ftroo op gezet , 

 laar onder zy zoo onnozel zaten te loe- 

 en , als ofze nergens af willen. 



Ten zelfften dage voeren wy voorby 

 iet Stedeken SINGLE of Cinchat , 

 ie negende kleene Stadt van de der- 

 ie Hooft- ftadt Hokien. Dit Stedeken, 

 lat mee dicht aan de gemelde Revier, 

 n tachtigh Ly van Sinko leit , is met 

 en trefïèlyke en groote Voorftadt ver- 

 ykt , die haar armen ter weder-zyde 

 an de Reviere verre uitftrekt. Aan de 

 inker of Well-zyde der Stadt vettoon- 

 !e zich een groote en hooge Pagode , 

 iie rondtom met een byzondre muur 

 ;as afgefchoten , en daar neffèns een 

 :hooneThuin, of Boomgaard, lagh, 

 ie met allerlei Sineefche boomcn, 

 eefters en kruiden zeer cierlyk bepoot 

 7as. Wy hadden zeer gaerne in deze 

 fagode en in de Boomgaard geweeft , 

 laar de Tolken zeiden ons dat het een 

 ufïèren Kloofter was , daar in geen 

 lanvolk moghte komen. Desgelyks 

 agh men ook ter rechter zyde der Stadt 

 len luftige en uitfteekende Pagode 

 taan , en daar neffens drie Graft-naal- 

 en of Piramiden , die zeckren Land- 

 oogc ter eere, die daar begraven lag, 

 an Stads wegen , voor zyne getrouwe 

 lienften , die hy den Lande bewezen 

 lad , opgerechr waren. 



Wy zagen tegen den avond , onder 

 : varen , een wonderlyk vreemdt ge- 

 aas en getier , en al het land in rep en 

 oer. Te weten, al d'omleggende Boe- 

 en en Huisluiden hadden zich in ver- 

 bheidene troepen verdeelt , en waren 

 net vhegende Vaendels , om hunne 

 anden tegen den inval der Sprinkha- 

 len ( daar door dikwils groote dierte 

 n hongers noot ontll^.at ) te befcher- 

 nen , opgetrokken. Deeze Sprinkha- 

 len komen alle jaars (op dien tydt 

 lis wy ons daar bevonden) met een 

 boften wind zoo geweldig en met zoo 

 ;roote zwermen over waaien , datzeal 

 t aardgewas, dat niet overdekt is, tot 

 icn wortel toe af knagen en opeeten ; 

 nvoegen men dikwils loof noch gras 

 3J) de velden ziet. Om dit ongeval en 



of Keiler van Sina. ijfi 



landgebrek voor te komen , trekken 

 te dien tyde de Landtluiden te velde , 

 en ftellen zich , met Vlaggen en Vanen 

 door de lucht te zwaaien , daar tegen , 

 waar door zy zoo groot een geraas 

 en getier maken, dat 'er al't land van 

 wedergalmt. 'k Zal dit verjagen van 

 dit Ongedierte , dewyl het een vreemd 

 en ongehoort dingh is , den Leezer 

 wat duidelyker en naakter voor oogen 

 ftellen. 



Ieder Landman is met zyn gantfche 

 huisgezin , en die hy te hulp kan kry- 

 gen , op zyn eigen land en akker met 

 dit verjagen bezigh ; invoegen men, 

 ten tyde van den inval der Sprinkha- 

 nen , geen eenig behouden plaats vind , 

 daar op de Landtluiden niet doende 

 zyn. Zy hebben alle lange flangen, 

 met Vaendels en Wimpels daar aan ge- 

 bonden, in de handen, daar mee zy, 

 zonder ophouden , in de lucht zooda- 

 nig ftaan teflingeren , en luids keels te 

 fchreeuwen , dat de Sprinkhanen , die 

 met heele zwermen en dikke wolken 

 komen over zetten , als verfchrikt door 

 dit getier en geraas , zich langer dan na 

 gewoonte in de lucht ophouden , en 

 alzoo met de lucht wat voort zetten. 

 En hoewel zy dus door dit middel van 

 het eene land verdreven worden , zoo 

 vallen zy evenwel op andere akkers 

 door hare zwaarte en meenigte , of ter 

 plaatze , daarze het minfte tegenweer 

 vinden , zoo dik ter neet , datze by 

 vvylen op zommige plaatzen een voet 

 hoogh op malkandre leggen , waar 

 door , voor dat jaar , die akkers met 

 hare vruchten zoodanigh bedurven 

 worden , dat daar menfch noch vee , 

 loof noch gras op gevonden word. En 

 de geene , dien dit ongeluk te beurt 

 valt, heeft voor dat jaar geenoogftte 

 verwachten; weshalven doet een ieder 

 zyn beft , om het quaad , tot nadeel van 

 zynen Buurman , van zyn eigen hals 

 af te wenden : want beter, fpelenze, 

 een goed vriend , als de man zelf be- 

 dorven. De Landtluiden van de land- 

 ftrcek , daar wy toen door trokken , 

 hadden zich toen zoo wel geweert, 

 dat deze Sprinkhanen met heele zwer- 

 men over hunne landen gevlogen , en 

 in de Revier neer gevallen waren, daar 

 in zy verdronken en te dryven lagen. 



En 



Op wat 

 vyze dié 

 'verjaagt 

 tsorden. 



