Tartarifchen Chatn , 



Daar na zonden zy den Mandaryn 

 pan den ouden Kancoiifchen Onder- 

 koning by den eerften Ryks-Cancellier, 

 taet aanbieding vunin'Pekingzoohng 

 \,:e willen vetblyven , ter tyd: toe zyn 

 jMajefteit ten vollen verzeekert was, 

 dat zy Hollanders , en geene Engcl- 

 fchen waren. Zy verzochten ook aan 

 den Keizer en de Ryks-raden , datzc 

 pen met een Wapen of Merk , in metaal 

 i^efneden, wilden begunfligen , om daar 

 mee alle de Zee-btieven van hunne 

 iSchepen , die deze Kuft voorby voeren 

 j)f aan deeden , te verzegelen , en de 

 jzelve daar door van de Schepen van an- 

 jJere Volken te kunnen onderfcheiden ; 

 ds ook dat hen een Wimpel ofte een 

 :»nder reeken moghte gegeven worden , 

 )m die op hunne Schepen neffèns hun- 

 ne Vlaggen te laten afwaaien. Einde- 

 yk lieten zy een vertoog door een van 

 'ie Klerken der Kyks- vergadering in- 

 Hellen , daar by zy uitdrukkelyk ver- 

 •-ochten , om als eigen Onderdanen 

 n Siiia te mogen verkeeren , woonen, 

 uewoonlyke gerechtigheden van 't Lant 

 ! e betalen , evenalleens als die van 

 \Lieugioitw , Amiam , en Stam , vol- 

 gens d'oude Sineefche wetten , ver- 

 i^unt was. Zy booden daar in ook aan , 

 latze neffens deze drie Volken , tot er- 

 i'vcntenis van dien , zyne Majefteitalle 

 Irie jaren eens met hunne Gefchenken 

 iiouden komen begroeten ; met dit bc- 

 i'prek , dat als dan het Schip , of de 

 Ikhepen , waar meê de Gezanten aan- 

 ii^uamen, op haren tydt weder mogten 

 yertrekkcn , zonder na de komfte der 

 pezanten te wachten , gemerkt de 

 jschepen in 't zout warer gewent wa- 

 len , en in 't verfch water niet konden 

 ;)lyven, zonder te bederven en te ver- 

 krotten. Maat wat zyvoorftelden, daar 

 livierd niet uitgerecht , en voor een 

 idoove mans deur geklopt. Tien of veer- 

 tien duizendt teilen Zilvers was de 

 :i:echte fleutel , om deze deur t'openen ; 

 imaar die waren toen niet te vinden; 

 'dewyl zy alles alreê verfchonken had- 

 den; en de penningen te leenen, daar 

 t:oe was niemandt te vinden , 'tenzy 

 met intrefl: tegen acht of tien ten hon- 

 derd 's maands; doch zulks docht den 

 Gezanten ongeraden te zyn , om datze 

 lalsdan noch het rechte ooghmerk van 



of Kei:^er 'van Sina. \6j 



de zaak niet zouden getrofFen hebben. 



Als de Keizer eindclyk zagh wat de DeKiiz.if 

 Ryks-raden in deze zaak hadden uitac- J'""' '''" 



^ , 1 , , ,^ oez-araert 



eclit, en dat zy daar by vertoonden, ,oed 



laats van 



dat de Hollanders wel genegen waren - 

 alle vyf jaren eens in Gezandtfchap aan 'rmMmcm 

 zyne Majefteit te komen , en dat hy 'tachtp 

 daarenboven hadt reekening gemaakt, {"^„„"f.'" 

 dat de Hollanders met gaan enkeeren 

 vyf geheelc jaren van doen hadden ; 

 te weten , indien zy alleenlyk des daags ^y "f^^" 

 reisden , zonder de nachten te reeke- "'"' 

 nen, heeft hy het getal van vyf jaren 

 met zyne eigen handen door gehaalt, 

 en in plaats van vyf, uit een zonderlinge 

 genegentheit tot de Hollanders , ^t ge- 

 tal van acht jaren geftelt , om hen niet 

 te veel te beladen, [p^aui hoe , zeide 

 hy , zoudenze dat gaande kunnen hou- 

 den , en hoe zou men den geenen zooda- 

 nige laften derven op leggen , die my niet 

 van doen hebben , nochte vreezen , en uit 

 eigen genegentheit en een zuiver gemnet 

 met zoo meenigerki goederenmy korneii 

 begroeten en befchcnken. Gewifjelyk, 

 men moet deze Luiden nootzakeïyk an- 

 ders handelen , op datze na het vol- 

 brengen der reize twee of drie jaren 

 t'huis mogen blyven , omte ruften. 



Hier uit bleek nu , dat hier tegen -Antwoord 

 niet anders te doen viel , als gedultte Zltf.er- 

 nemen, en de zaak tot nader gelegent- /c^i-cr 

 heit uit te ftellen. Ook was de Kyks IZ'/et'"' 

 Opper-fchryver zelfs van gevoelen, dat z,m(/». 

 al te groote woeling en haafting het 

 werk meer verbrodden als voorderen 

 zou. Onder andre zeide hy ook tcgeiis 

 de Mandaryns van de Kantonfche On- 

 der-koningen, die hem daar over aan- 

 fpraken , aldus : Hoe , is het niet ge- 

 noeg dat zy , die hier , om zyne Maje- 

 fteit te begroeten , d' eer ft e retze van hun 

 leven in Gezandtfchap zyn gekomen, en^ 

 ten aanzien van de quaade geruchten, 

 by veele van de Grootften in Sina in 't oog 

 waren , nu alreê , om in die hoedanig, 

 heit dit Ryk te moogen bewandelen , als 

 Vrienden aangenomen zyn. Zoo men te 

 hart op den vryen handelwil dringen , 

 men zou licht het een met het ander be- 

 derven. Zy moeten niet denken nochte 

 zich inbeelden , dat men hier na heti 

 heeft ft aan wachten, enver bonden is, 

 om hen alles met den e erft en toe te ft aan 

 en in te willigen. 'Datze tegen 't aan- 



ftaande 



