De Magi- 

 ftraten-aior- 

 den in Sina 

 z,eer hoogh 

 gevUrt. 



IVat eere 

 im Mugi- 

 Jiraten attn- 

 gedaan 

 word, die 

 Aen Ryke 

 dienften ge 

 daan heb 

 ien. 



/^6 Gezandtscha 



houden , verfchynen met minder pracht 

 opftraat. Want alle d'andere , uitgeno- 

 men de voornaamfte, mogen alleen te 

 paerd zitten , en zich niet in een Pa- 

 lakyn , of Draag-baar, laten voeren. En 

 dien vvettelyk vryftaateen Draag-baar 

 te houden , mogen ook niet meer als 

 vier dragers gebruiken. Buiten de Kei- 

 7erlyke Hooft-fteden mogen de laege 

 Magiftraten met vry groorer ftaaci in de 

 Landtfchappen op flraat verfchynen. 

 Deze zedigheit en nedrigheit doenze 

 tot teken van eerbiedigheit tegen hun- 

 nen Koning ; want zy achten datze den 

 Koning, die hen nader is, grooter eer- 

 biedigheit fchuldigzyn. Alle vier jaren, 

 op vier gctydcn van 't jaar , komen alle 

 de R)'ks-raden by de Graft-fteden der 

 oude Koningen en Koninginnen t'za- 

 men , en brengen aldaar met gewoon- 

 lyke plechtigheden hunne gefchenken ; 

 maar de voornaamfte eere word Koning 

 Humvum , die 't gantfchc Ryk den 

 Tarter af handigh maakte en herftelde , 

 bewezen. 



De Sineczen bewyzen ook , naaft 

 den Koning , hunne Overheden of Ma- 

 giüraten zeer groote plichtplegingen 

 en heufche eerbiedigheit. Dit beftaat 

 meeft in byzondre formelen en manie- 

 ren van fpreken , als ook in flaatelyke 

 bezoekingen , tot de welke nicmandt 

 toegang vergunt word dan die in 't Ryk 

 eenigh ampt bedient , of elders bedient 

 heeft. Want als deeze in hun Vader- 

 land weder gekeert zyn , fchoon datze 

 door hun eigen fchuld uit de bediening 

 zyn geraakt , zoo vetfchynenze noch- 

 tans dikwils in'tgewaat, dat de Magi- 

 ftraten gewoonlyk dragen , en worden 

 van de Magiftraten zeer heufchelyk 

 geviert, en hunne plechtelyke bezoe- 

 kingen met een weêr-bezoek van hen 

 vergolden. Deze Magiftraten ftaan hen 

 in veele dingen te wille , alsze hen zien, 

 voornamelyk indienze op de hoogfte 

 trappen van eere , in de geleertheit of 

 's Landts bedieningen , hebben uitge- 

 munt. 



Indien eenige Magiftraten hun ampt 



. trefFelyk hebben bedient , den Ryke 



groote dienften gedaan , en tot een 



ander hooghwichtigh ampt verheven 



- worden , of uit eenige andre oorzaak 



uit de ftadt vertrekken, zoo wordenze 



p aan den Grooten 



van 't Landt met groote gefchenken be- 

 giftigt ; ook latenze aldaar hunne Laer- 

 zen, merken der Magiftraten, tereeu- 

 wiger gedenkenis van dezen weldaad, 

 blyven. Deze Laerzen worden in een 

 gemeene lade of kift opgeflooten , en 

 met verfcheide vaerffen en opfchriften , 

 t'hunner eere gemaakt , zeer zorgvul- 

 digh en met groote plechtigheit be- 

 waart. Anderen, diehoogervanftaac 

 zyn , worden op een zeekre gemeene 

 plaats een marmcre Zuil , ter gedenke- 

 nis van de nakomelingen , opgerecht, 

 en daar op hunne dienften, die zy den 

 Ryke bewezen hebben , met groote 

 Sineefche Charakters gefchreven. Den 

 zommigen worden ook op 's Lands on- 

 koften , tot vergelding van hunne trou- 

 we dienften , Tempels of Kerken ge- 

 fticht , en Beelden op d'altaren geftelt ; 

 welke Beelden , zoo veel als de fchran- 

 derheit der kunftenaars kan uitwerken , 

 zeer na met hunne levendige gedaan- 

 ten overeen komen. Ook worden hier 

 zeekre luiden toe geftelt, diegedutigh 

 allerlei reukwerk ontftceken , en altyts 

 kaerflen in de brandt houden. Te dien 

 einde worden daar ook groote Wie- 

 rook-vaten van gegooten kooper ge- 

 ftelt, en dat op de zelve wyze , en met 

 de zelve plechtigheit , als zy in 't aan- 

 bidden en opofferen van hunne afgo- 

 difche Beelden gewoon zyn te doen. 

 Maar tuffchen deeze en de afgodifche 

 Beelden-dienft is een groot onderfcheid: 

 want van de Goden verzoekenze altyds 

 het een of het ander , maar aan deze 

 geftorvene luiden bewyzenzc alleen , 

 ter gedenkenis van de weldaden , eeni- 

 ge gewoonlyke heufche plichtplegin- 

 gen. Evenwel is 'er niet aan te twyffè- 

 len , of het meerder deel van de gemee- 

 ne man maakt geen onderfcheidt tuf- 

 fchen beide deze plechtelyke dienften. 

 Na deeze Tempels , die men in alle 

 Steden met groote meenigte ziet , en 

 die dikwils ook door drift der vrien- 

 den , den geenen die zulks niet ver- 

 dient hebben, worden opgerecht , gaat 

 men op zekre tyden , en nygt en knielt 

 daar voor, en offert eetwaren , en an- 

 dere dingen. 



Alle de Sineefche boeken , daar in 

 van de Zeden gefproken wordt , han- 

 delen byna nergens anders van , dan 



op 



